วิกฤตปากท้องแคนาดาพุ่งสูงสุดในรอบ 4 ปี เมื่อผู้คนจำใจเลือกระหว่างค่าเช่าบ้านกับค่าอาหาร
ผลสำรวจชี้ประชาชนแบกรับค่าครองชีพไม่ไหว ต้องยอมตัดทอนค่ากินอยู่เพื่อรักษาที่ซุกหัวนอน
เมื่อภาระรายจ่ายต่อเดือนบีบรัดจนเงินไม่พอใช้ สิ่งแรกที่หลายครัวเรือนจำใจตัดทอนไม่ใช่ค่าเช่าหรือค่าผ่อนบ้าน แต่กลับเป็นเงินค่าอาหารในแต่ละมื้อ ข้อมูลล่าสุดในแคนาดาระบุว่า ประชาชนจำนวนมากกำลังเผชิญภาวะขาดแคลนอาหารรุนแรงที่สุดในรอบ 4 ปี หลายครอบครัวต้องตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ระหว่างการเจียดเงินจ่ายค่าเช่าเพื่อให้มีที่อยู่อาศัย กับการซื้ออาหารประทังชีวิตไปวันๆ
รายงานประจำปี ค.ศ. 2026 ภายใต้ชื่อ 2026 Canadian Poverty and Socioeconomic Analysis ซึ่งจัดทำโดย Salvation Army ได้สำรวจความคิดเห็นและประสบการณ์ชีวิตจริงของชาวแคนาดา (Canadians) จำนวน 1,500 คน เกี่ยวกับความยากจน ค่าใช้จ่ายด้านที่พัก อาหาร (Food) และเสถียรภาพทางการเงิน ผลสำรวจชี้ให้เห็นความเปราะบางทางเศรษฐกิจอย่างชัดเจน โดยพบว่าสัดส่วนผู้ที่ต้องดิ้นรนกับความไม่มั่นคงทางอาหารพุ่งแตะระดับสูงสุดในรอบ 4 ปี
ค่าใช้จ่ายคงที่บีบให้งบอาหารหดหาย
ในโครงสร้างงบประมาณของครัวเรือน ค่าที่อยู่อาศัยเป็นภาระคงที่ซึ่งต่อรองหรือผัดผ่อนได้ยาก หากผิดนัดชำระก็เสี่ยงต่อการไร้บ้านทันที ครัวเรือนส่วนใหญ่จึงเลือกตัดรายจ่ายส่วนที่ปรับเปลี่ยนได้ง่ายที่สุดก่อน นั่นคือปริมาณและคุณภาพอาหารในแต่ละวัน ข้อมูลจากรายงานสะท้อนว่า สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่การประหยัดของฟุ่มเฟือย แต่เป็นการถูกบีบให้เลือกระหว่างปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิต
แรงกดดันดังกล่าวส่งผลให้ประชาชนต้องหันไปพึ่งพาหน่วยงานภายนอกมากขึ้น เครือข่ายธนาคารอาหารอย่าง Food Banks Canada และองค์กรช่วยเหลือทางสังคมกลายเป็นที่พึ่งสุดท้ายของหลายครอบครัว ทว่าวิกฤตค่าครองชีพที่สะสมต่อเนื่องหลายปีเริ่มทำให้ระบบรองรับเหล่านี้ตึงตัว ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มคนที่เดือดร้อนไม่ได้จำกัดอยู่แค่ผู้มีรายได้น้อยกลุ่มเดิม แต่เริ่มขยายวงกว้างไปถึงกลุ่มคนทำงานประจำที่เงินเดือนโตไม่ทันค่าใช้จ่ายจริง
ปัญหาระยะยาวที่ไม่อาจมองข้าม
แม้มีมุมมองว่าภาวะบีบคั้นนี้อาจเป็นเพียงเรื่องชั่วคราวตามวัฏจักรเศรษฐกิจมหภาค และเชื่อว่ากลไกตลาดหรือเงินช่วยเหลือเฉพาะหน้าจะช่วยบรรเทาปัญหาได้เอง แต่ความเป็นจริงในระดับครัวเรือนกลับตรงกันข้าม การที่ประชาชนต้องอดมื้อกินมื้อต่อเนื่องนานหลายเดือนย่อมบั่นทอนสุขภาพและศักยภาพการทำงานในระยะยาว ซึ่งตัวเลขเศรษฐกิจภาพรวมไม่อาจเยียวยาได้ง่าย
สถานการณ์ของชาวแคนาดาในเวลานี้ชี้ชัดว่า ปัญหาปากท้องกับโครงสร้างเศรษฐกิจผูกโยงกันอย่างแยกไม่ออก เมื่อต้นทุนชีวิตกลืนกินรายได้ไปเกือบหมด ครอบครัวจำนวนมากจึงต้องใช้ชีวิตแบบเดือนชนเดือนอย่างเปราะบาง หากวิกฤตค่าที่พักและราคาสินค้าจำเป็นยังไม่คลี่คลาย การยอมอดอาหารก็อาจไม่ใช่ทางเลือกชั่วคราวอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นแผลเรื้อรังที่ฝังลึกในสังคม
แหล่งที่มา
จดหมายข่าว
แปซิฟิก เดลี
บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก