ค้างท่อกว่าล้านคำร้อง กทม. เร่งเครื่องจ่ายเงินเยียวยาน้ำท่วมท่ามกลางปมเอกสาร

สำหรับผู้ประสบอุทกภัย เงินเยียวยาไม่ใช่เพียงตัวเลขทางสถิติ หากแต่เป็นเงินสดก้อนจำเป็นสำหรับซ่อมแซมบ้านเรือนและประคับประคองค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน ทว่าในความเป็นจริง คำร้องขอรับเงินช่วยเหลือเยียวยาน้ำท่วมในกรุงเทพมหานคร (Bangkok) มากกว่าหนึ่งล้านรายการกำลังเผชิญความล่าช้าอย่างหนัก ส่งผลให้กรุงเทพมหานคร หรือ BMA ต้องเร่งรัดขั้นตอนการจ่ายเงินชดเชยให้ถึงมือประชาชนอย่างเร่งด่วน

ภาพความเดือดร้อนสะท้อนชัดในเดือนตุลาคม (Oct) ที่ผ่านมา ณ สำนักงานเขตสายไหม (Sai Mai) ซึ่งประชาชน (Residents) เดินทางมารอคิวเพื่อยื่นเอกสารขอรับเงินช่วยเหลืออย่างหนาแน่น ตามรายงานของ Varuth Hirunyatheb Bangkok ที่ระบุถึงความพยายามของเมืองหลวงในการเร่งกระจายเงินช่วยเหลือ ท่ามกลางอุปสรรคสำคัญ 3 ประการที่ทำให้กระบวนการสะดุดลงพร้อมกัน ได้แก่ ปัญหาเอกสารไม่ครบถ้วน การตรวจสอบสิทธิ์ที่กินเวลานาน และข้อสงสัยเกี่ยวกับความไม่โปร่งใสหรือความผิดปกติในการยื่นเรื่อง

คอขวดเอกสารกับปมตรวจสอบสิทธิ์

ต้นตอของความล่าช้าในระดับปฏิบัติการเริ่มจากขั้นตอนทางเอกสาร ทั้งหลักฐานความเสียหาย รูปถ่ายที่พักอาศัย และหนังสือรับรองกรรมสิทธิ์ ซึ่งกลายเป็นเรื่องยุ่งยากสำหรับชาวบ้านหลายครอบครัว เมื่อกรอกข้อมูลไม่ครบถ้วน เจ้าหน้าที่จำเป็นต้องส่งเรื่องกลับไปแก้ไข ทำให้กระบวนการพิจารณายืดเยื้อออกไปนับสัปดาห์ สวนทางกับค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของชาวบ้านที่ไม่ได้หยุดรอ

ขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่ต้องดำเนินมาตรการตรวจสอบสิทธิ์อย่างเข้มงวด หลังเริ่มมีข้อสงสัยถึงความผิดปกติในการยื่นคำร้องบางส่วน แม้ระเบียบงบประมาณภาครัฐจะกำหนดให้ต้องคัดกรองเพื่อป้องกันการสวมสิทธิ์ แต่เมื่อการตรวจสอบถูกยกระดับความเข้มงวด คอขวดจึงกระจุกตัวอยู่ที่ฝ่ายปกครองท้องถิ่นในเขตที่ได้รับผลกระทบหนักอย่างสายไหมโดยปริยาย

ปัญหาดังกล่าวซ้ำเติมด้วยความเสียหายจากน้ำท่วมขังในพื้นที่ลุ่มต่ำของกรุงเทพฯ ซึ่งแผ่กว้างจนทำให้ยอดคำร้องขอรับความช่วยเหลือพุ่งทะลุหลักล้านรายการอย่างรวดเร็ว

บทเรียนระบบเยียวยาเมืองหลวง

ในมุมการบริหารงานภาครัฐ ข้อโต้แย้งเรื่องการรักษาวินัยการเงินการคลังย่อมมีน้ำหนัก เพราะหากปล่อยให้เงินเยียวยาไหลออกไปโดยไม่ตรวจทานอย่างรอบคอบ ความเสียหายจะตกเป็นภาระของงบประมาณแผ่นดินทันที การตรวจเอกสารอย่างละเอียดจึงเป็นขั้นตอนที่ระบบราชการไม่อาจละเลย

ทว่าเมื่อมองผ่านสมุดบัญชีครัวเรือน การรอคอยที่ยาวนานย่อมหมายถึงดอกเบี้ยเงินกู้ยืมและภาระหนี้สินฉุกเฉินที่พอกพูนขึ้นทุกวัน การเร่งเครื่องของ BMA ในครั้งนี้จึงเป็นบททดสอบสำคัญว่า ระบบบริหารเมืองจะสามารถรักษาสมดุลระหว่างความโปร่งใสกับความรวดเร็วในการบรรเทาทุกข์ได้ดีเพียงใด

บทสรุปของเงินเยียวยาที่ตกค้างไม่ได้อยู่ที่คำมั่นว่าจะเร่งรัดเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ว่า กทม. จะปลดล็อกขั้นตอนเอกสารที่ซ้ำซ้อน พร้อมสะสางข้อสงสัยเรื่องความผิดปกติได้อย่างเด็ดขาดหรือไม่ เพื่อไม่ให้มาตรการช่วยเหลือผู้ประสบภัยกลายเป็นอุปสรรคทางการเงินซ้ำสองของประชาชน