Skip to content
ธุรกิจและสังคมบทวิเคราะห์

ธรณีการเมืองใหม่: แร่ธาตุวิกฤต กำหนดทิศทางอำนาจโลก

ตั้งแต่ยานยนต์ไฟฟ้าจนถึงระบบป้องกันประเทศ ความต้องการลิเธียมและแร่หายากที่ไม่รู้จักพอ กำลังสร้างพันธมิตรใหม่และกระตุ้นการแข่งขันเก่าๆ โดยภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กลายเป็นสมรภูมิสำคัญที่เต็มไปด้วยความเปราะบาง

โดย Somchai Preechawitหัวหน้าสำนักข่าวกรุงเทพฯอัปเดตเมื่อ 22 กันยายน 2569อ่าน 3 นาที0
แชร์
Dangling by the Stadium
Photo: Augapfel / flickr (CC BY)

เสียงของยานยนต์ไฟฟ้า การสัมผัสที่ราบรื่นของสมาร์ทโฟน หรืออานุภาพทางยุทธศาสตร์ของขีปนาวุธนำวิถี ล้วนขึ้นอยู่กับชุดวัสดุที่จำกัดและกระจุกตัวทางภูมิศาสตร์ซึ่งเรียกว่า 'แร่ธาตุวิกฤต' เป็นเวลาหลายทศวรรษที่ธาตุเหล่านี้ ตั้งแต่ลิเธียมและโคบอลต์ไปจนถึงกลุ่มแร่หายากที่ซับซ้อน ถือเป็นสินค้าเฉพาะกลุ่ม วันนี้ พวกมันคือรากฐานของเศรษฐกิจแห่งศตวรรษที่ 21 และเป็นสมรภูมิทางภูมิรัฐศาสตร์ที่เพิ่มมากขึ้น เรากำลังเป็นพยานในการแข่งขันระดับโลกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นับตั้งแต่การแย่งชิงน้ำมัน และผลกระทบของมันก็ลึกซึ้งแล้ว

เส้นโค้งความต้องการนั้นสูงชันและไม่ประนีประนอม สำนักงานพลังงานระหว่างประเทศ (IEA) คาดการณ์ว่าความต้องการลิเธียมอาจเพิ่มขึ้นกว่า 40 เท่าภายในปี 2040 และสำหรับกราไฟต์ โคบอลต์ และนิกเกิล จะเพิ่มขึ้นระหว่าง 20 ถึง 25 เท่า นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการเปลี่ยนผ่านด้านสิ่งแวดล้อมเท่านั้น แต่เป็นเรื่องของความมั่นคงของชาติและอธิปไตยทางเศรษฐกิจ ประเทศที่ควบคุมทรัพยากรเหล่านี้ หรือเทคโนโลยีการแปรรูปที่ซับซ้อนที่จำเป็นในการถลุง จะมีอำนาจต่อรองอย่างมาก ยุคแห่งชาตินิยมทรัพยากรกลับมาอีกครั้ง แต่มาพร้อมกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีขั้นสูง

วิสัยทัศน์ของจีนในการรักษาตำแหน่งในโดเมนนี้ ถือเป็นบทเรียนของการวางแผนเชิงกลยุทธ์ระยะยาว ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ในขณะที่เศรษฐกิจตะวันตกมุ่งเน้นไปที่ภาคบริการและการผลิตระดับสูง ปักกิ่งได้ลงทุนอย่างเป็นระบบในการทำเหมืองทั่วโลก โดยเฉพาะในแอฟริกาและละตินอเมริกา และที่สำคัญคือการครองการถลุงและแปรรูปแร่หายาก ปัจจุบัน จีนควบคุมการขุดแร่หายากทั่วโลกประมาณ 60-70% และการแปรรูป 80-90% การผูกขาดเกือบทั้งหมดนี้ได้สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วกระทรวงกลาโหมและบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเทคโนโลยี เน้นย้ำถึงความเปราะบางของห่วงโซ่อุปทานโลก

จุดยืนที่เปราะบางของอาเซียน

เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นพื้นที่รับผิดชอบของผมในกรุงเทพฯ กำลังเผชิญหน้ากับจุดเชื่อมโยงที่สำคัญ ภูมิภาคนี้อุดมไปด้วยแหล่งนิกเกิล (อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์) ดีบุก (มาเลเซีย, อินโดนีเซีย) และแร่หายากบางชนิด (เวียดนาม, เมียนมา) ตัวอย่างเช่น อินโดนีเซียได้ใช้ประโยชน์จากแหล่งนิกเกิลเพื่อดึงดูดการลงทุนหลายพันล้านในการผลิตแบตเตอรี่และการผลิตยานยนต์ไฟฟ้า โดยการห้ามส่งออกแร่ดิบอย่างมีกลยุทธ์ เพื่อบังคับให้มีการแปรรูปเพิ่มมูลค่าในประเทศ การเคลื่อนไหวนี้ แม้จะส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมในประเทศ แต่ก็สร้างความไม่พอใจให้กับประเทศเศรษฐกิจขนาดใหญ่ที่พึ่งพาวัตถุดิบของอินโดนีเซีย เน้นย้ำถึงความสมดุลที่ละเอียดอ่อนระหว่างผลประโยชน์ของชาติและความมั่นคงของห่วงโซ่อุปทานโลก

อย่างไรก็ตาม ความมั่งคั่งจากแร่ธาตุที่ค้นพบใหม่นี้ยังนำมาซึ่งความท้าทายอย่างใหญ่หลวง ความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อมจากการทำเหมืองเป็นข้อกังวลเร่งด่วน โดยเฉพาะในประเทศที่มีกรอบการกำกับดูแลที่ไม่แข็งแกร่ง นอกจากนี้ การเคลื่อนไหวทางภูมิรัฐศาสตร์ก็เข้มข้น มหาอำนาจต่างๆ กำลังแข่งขันกันเพื่อเข้าถึง โดยเสนอข้อตกลงโครงสร้างพื้นฐาน การถ่ายทอดเทคโนโลยี และการลงทุน เพื่อแลกกับข้อตกลงการจัดหาระยะยาว สิ่งนี้เสี่ยงที่จะเปลี่ยนประเทศสมาชิกอาเซียนบางแห่งให้กลายเป็นสมรภูมิรบตัวแทนสำหรับการแข่งขันทรัพยากรที่ใหญ่กว่า สะท้อนรูปแบบการแสวงหาผลประโยชน์จากการล่าอาณานิคมในอดีต แต่ในรูปแบบที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น ประเทศในภูมิภาคนี้จะต้องเดินเรือในน่านน้ำเหล่านี้ด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง เพื่อให้มั่นใจในเอกราชทางยุทธศาสตร์ของตนเอง แทนที่จะกลายเป็นเพียงแหล่งสกัดทรัพยากร

"การต่อสู้เพื่ออำนาจในศตวรรษที่ 21 จะไม่ได้ต่อสู้กันเหนือแหล่งน้ำมัน แต่เหนือเหมืองลิเธียมและโรงงานแปรรูปแร่หายาก ผู้นำในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เข้าใจสิ่งนี้อย่างลึกซึ้ง"

สหรัฐอเมริกาและยุโรป ซึ่งตื่นตัวจากปัญหาห่วงโซ่อุปทานที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ และการครอบงำของจีน กำลังไล่ตามความต้องการ โครงการริเริ่มเช่น Minerals Security Partnership (MSP) มีเป้าหมายที่จะกระจายห่วงโซ่อุปทานแร่ธาตุวิกฤต โดยมุ่งเน้นไปที่การลงทุนในการทำเหมือง การแปรรูป และการรีไซเคิลในประเทศพันธมิตร มีการจัดสรรเงินหลายพันล้านเพื่อดำเนินการในประเทศหรือในประเทศที่เป็นมิตร แสวงหาการสร้างความยืดหยุ่นและลดการพึ่งพา แต่การสร้างห่วงโซ่อุปทานที่ซับซ้อนเหล่านี้ ตั้งแต่การสำรวจไปจนถึงการกลั่น ใช้เวลาหลายปี หากไม่ใช่หลายทศวรรษ และต้องเผชิญกับอุปสรรคด้านสิ่งแวดล้อมและสังคมที่สำคัญในระบอบประชาธิปไตยตะวันตก

ผลกระทบที่ชัดเจน สำหรับนักลงทุน ภาคแร่ธาตุวิกฤตเป็นทั้งโอกาสมหาศาลและความเสี่ยงที่สำคัญ ซึ่งได้รับอิทธิพลอย่างมากจากนโยบายของรัฐ กฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อม และความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ สำหรับประเทศต่างๆ การรักษาความปลอดภัยของวัสดุเหล่านี้ไม่ใช่แค่ความจำเป็นทางเศรษฐกิจอีกต่อไป แต่เป็นคำสั่งด้านความมั่นคงของชาติ ในขณะที่โลกเร่งการเปลี่ยนผ่านด้านพลังงานและเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน การแข่งขันเพื่อสิ่งที่อยู่ใต้พื้นโลกจะกำหนดขอบเขตของอำนาจและความเจริญรุ่งเรืองสำหรับคนรุ่นต่อๆ ไป เดิมพันไม่เคยสูงเท่านี้มาก่อน

แชร์

จดหมายข่าว

แปซิฟิก เดลี

บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก