Skip to content
ดีไซน์ข่าว

ถอดรหัส Suseong Continuum: เมื่อแทกูใช้สถาปัตยกรรมคอนกรีตท้าทายขนบหอศิลป์

แบบร่างล่าสุดจาก Büro Ole Scheeren สะท้อนความพยายามกระจายหมุดหมายวัฒนธรรมสู่เมืองรอง ท่ามกลางคำถามเรื่องประโยชน์ใช้สอยของอาคารไร้กรอบ

โดย Claire Tanakaหัวหน้าผู้สื่อข่าวเอเชียแปซิฟิกอ่าน 3 นาที0
แชร์
Secondary Cities and the Architectural Gamble of Continuous Form

สิงคโปร์

พิพิธภัณฑ์ศิลปะส่วนใหญ่ในเกาหลีใต้มักยึดติดกับรูปแบบคุ้นตา ไม่ว่าจะเป็นอาคารทรงกล่องปิดทึบ ทางเข้าโอ่อ่าที่กะเกณฑ์ลำดับการเดินชัดเจน ตลอดจนการกระจุกตัวอยู่ในเมืองหลวง ทว่าแบบร่างล่าสุดของโครงการ Suseong Continuum ในเมืองแทกู กำลังท้าทายกรอบเดิมอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อสตูดิโอสถาปัตยกรรม Büro Ole Scheeren เผยโฉมงานออกแบบหอศิลป์คอนกรีตทรงคดเคี้ยว มุ่งเปิดพื้นที่จัดแสดงงานศิลปะที่ไร้ธรณีประตูปิดกั้นตามขนบเดิม

นิตยสารด้านการออกแบบ Dezeen รายงานว่า โครงการนี้สะท้อนทิศทางใหม่ของการจัดสรรพื้นที่สาธารณะในเกาหลีใต้ จากเดิมที่อาคารพิพิธภัณฑ์มักตัดขาดโลกภายนอกออกจากห้องจัดแสดง แต่ Büro Ole Scheeren เลือกใช้ผืนคอนกรีตทอดยาวเลี้ยวลดไปตามบริบทแวดล้อม การทลายกรอบอาคารที่ตายตัวจึงไม่ใช่เพียงการทดลองทางสุนทรียศาสตร์ ทว่าตั้งคำถามถึงปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ชม งานศิลปะ และตัวสถาปัตยกรรมโดยตรง

หมุดหมายวัฒนธรรมกับการกระจายสู่เมืองรอง

ในแง่การพัฒนาพื้นที่ การปักหมุด Suseong Continuum ที่เมืองแทกู สะท้อนความพยายามลดการพึ่งพากรุงโซล เมืองรองในเอเชียตะวันออกต่างเผชิญโจทย์ร่วมกันเรื่องการดึงดูดผู้คน ทรัพยากร และความสนใจจากภายนอก งานสถาปัตยกรรมที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นจึงกลายเป็นเครื่องมือสำคัญในการพลิกโฉมเมือง

โครงสร้างที่ปราศจากเส้นแบ่งแบบดั้งเดิมของ Büro Ole Scheeren ออกแบบมาเพื่อเปิดรับสาธารณชนและลดทอนความเคร่งขรึมของหอศิลป์ยุคเก่า ขณะที่โซลหนาแน่นไปด้วยพิพิธภัณฑ์ระดับชาติ แทกูกลับเลือกชูพื้นที่จัดแสดงที่ลื่นไหลและเชื่อมต่อกับภายนอก เพื่อสร้างจุดต่างให้โครงสร้างพื้นฐานทางวัฒนธรรมของเกาหลีใต้

มวลคอนกรีตกับโจทย์การใช้งานจริง

ถึงกระนั้น แนวคิดพื้นที่ไร้ขอบเขตย่อมเลี่ยงไม่พ้นอุปสรรคทางวิศวกรรมและการบริหารจัดการ คอนกรีตเป็นวัสดุหนัก ทึบตัน และให้ความรู้สึกถาวร การนำคอนกรีตมาขึ้นรูปเป็นอาคารคดเคี้ยวเพื่อสลายเส้นแบ่งจึงแฝงความขัดแย้งในตัวเอง แม้การเปิดโล่งช่วยให้ผู้คนสัญจรอย่างอิสระ แต่สำหรับงานภัณฑารักษ์ หอศิลป์ยังจำเป็นต้องควบคุมแสง อุณหภูมิ ความชื้น และระบบรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวด

คำถามสำคัญคือ โครงสร้างคอนกรีตเปิดโล่งจะตอบสนองเงื่อนไขทางเทคนิคในการอนุรักษ์และจัดแสดงผลงานได้ดีเพียงใด การลบขอบเขตเดิมของ Büro Ole Scheeren จึงถือเป็นเดิมพันใหญ่ หากแปลนอาคารไม่อาจผสานข้อกำหนดอันรัดกุมของหอศิลป์เข้ากับการใช้งานจริงของชาวแทกู พื้นที่แห่งนี้อาจเป็นได้เพียงงานประติมากรรมคอนกรีตที่ตื่นตาตื่นใจ แต่กลับมีข้อจำกัดอย่างยิ่งในทางปฏิบัติ

แหล่งที่มา

แชร์

จดหมายข่าว

แปซิฟิก เดลี

บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก