Skip to content
ท่องเที่ยวข่าว

จากแหล่งมลพิษสู่วิวราตรี: นิคมเคมีญี่ปุ่นที่เคยอื้อฉาว ดึงดูดนักท่องเที่ยวยามค่ำคืน

ภาพสะท้อนรสนิยมคนรุ่นใหม่ เมื่อแสงไฟยามดึกเปลี่ยนภาพจำโรงงานเคมีที่เคยมีประวัติด้านลบ

โดย Naomi Tsukadaนักเขียนสายวัฒนธรรมและเมืองอ่าน 3 นาที0
แชร์
When Industrial Ruins Turn into Nighttime Entertainment

สิงคโปร์

เมื่ออาทิตย์ลับฟ้าในญี่ปุ่น โครงข่ายท่อเหล็กและปล่องควันโรงงานเคมีไม่ได้เลือนหายไปในความมืด แต่กลับสว่างไสวด้วยระบบไฟนับพันดวง โครงสร้างโลหะซับซ้อนแปรเปลี่ยนเป็นทัศนียภาพเรืองแสงกลางคืน ทว่าสิ่งที่น่าจับตายิ่งกว่าคือกลุ่มนักท่องเที่ยวที่ตั้งใจเดินทางมาชมบรรยากาศเหล่านี้หลังพลบค่ำ

ตามรายงานของนิกเคอิ เอเชีย (Nikkei Asia) นิคมเคมีแห่งหนึ่งของญี่ปุ่นที่ครั้งหนึ่งเคยอื้อฉาวและขึ้นชื่อเรื่องมลพิษ กำลังกลายเป็นจุดหมายปลายทางที่ดึงดูดผู้คนให้แวะเวียนมาชมทิวทัศน์ยามค่ำคืน ปรากฏการณ์นี้สะท้อนคำถามทางสังคมว่า รสนิยมของผู้คนเปลี่ยนไปจนมองเห็นเสน่ห์ในมุมใหม่ หรือความพยายามลบภาพจำเลวร้ายในอดีตเริ่มได้ผล

จากพื้นที่มลพิษสู่เสน่ห์ยามค่ำ

ในอดีต กลุ่มโรงงานเคมีขนาดใหญ่ของญี่ปุ่นมักถูกมองเป็นสัญลักษณ์ของต้นทุนทางสิ่งแวดล้อมที่ต้องจ่ายเพื่อแลกกับการเติบโตทางเศรษฐกิจ กลิ่นสารเคมี ควันทึบ และผลกระทบต่อสุขภาพทำให้ผู้คนทั่วไปหลีกเลี่ยงพื้นที่เหล่านี้ ทว่าวันนี้นิคมเคมีที่เคยฉาวโฉ่กลับถูกมองด้วยสายตาที่ต่างไปอย่างสิ้นเชิง

นักท่องเที่ยวที่มาเยือนในยามค่ำไม่ได้สนใจเพียงกระบวนการผลิต แต่จับตาเส้นสายของรูปทรงเรขาคณิต แสงเงาลึกลับ และประกายไฟที่ตัดกับท้องฟ้ามืดมิด ทัศนคติที่เปลี่ยนไปนี้ชี้ว่า สถานที่พักผ่อนหย่อนใจไม่ได้ผูกขาดอยู่แค่วัดโบราณ สวนสาธารณะ หรือย่านการค้าอีกต่อไป หากยังครอบคลุมถึงโครงสร้างอุตสาหกรรมหนักที่เคยดูไร้ชีวิต

จุดตัดที่น่าสังเกตคือ ความน่าดึงดูดของนิคมเคมีแห่งนี้ปรากฏชัดเฉพาะช่วงหลังตะวันตกดินเท่านั้น เพราะในเวลากลางวัน ท่อส่งเก่าและคราบเขม่าดำยังคงตอกย้ำภาพจำเดิม ทว่ายามค่ำคืน แสงไฟประดิษฐ์กลับช่วยบดบังร่องรอยหยาบกร้าน พร้อมขับเน้นรายละเอียดเชิงสถาปัตยกรรมจนสะกดสายตา

รอยต่อระหว่างความทรงจำกับภาพสะท้อนใหม่

กระแสนิยมเที่ยวชมโรงงานหลังค่ำไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่เป็นผลจากการปะทะกันระหว่างประวัติศาสตร์กับรสนิยมทางสุนทรียะของคนรุ่นปัจจุบัน คนรุ่นเก่าที่เคยเผชิญวิกฤตมลพิษอาจยังจำบาดแผลในอดีตได้ดี ขณะที่คนรุ่นหลังเติบโตขึ้นในยุคที่การควบคุมเข้มงวด ภาพจำด้านลบจึงเริ่มเลือนหาย เหลือไว้เพียงความแปลกตาของโครงสร้างมหึมา

คำถามสำคัญคือ การยอมรับความงามของกลุ่มโรงงานเคมีเช่นนี้ช่วยเยียวยาอดีตอันเจ็บปวด หรือเป็นเพียงการเลือกมองข้ามความจริงผ่านภาพถ่ายตระการตา แม้แสงไฟยามราตรีจะช่วยปรับภาพลักษณ์ของนิคมเคมีที่เคยมีชื่อเสียให้กลายเป็นจุดดึงดูดสายตา แต่ไม่อาจเปลี่ยนความจริงที่ว่า ภายใต้แสงระยิบระยับเหล่านั้น กลุ่มโรงงานยังคงเดินเครื่องจักรเคมีต่อไปโดยไม่หยุดพัก

แหล่งที่มา

แชร์

จดหมายข่าว

แปซิฟิก เดลี

บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก