เมื่อผังห้างกลืนร้านอาหาร: บทเรียนจาก Kokoyo Nyonya Delights ท่ามกลางคลื่นปิดกิจการในสิงคโปร์
การปิดตัวของร้านอาหารเปอรานากันใน Hougang Mall สะท้อนปัญหาการปรับสัดส่วนผู้เช่าที่แย่งคนเดินห้างจากผู้ค้ารายย่อย

สิงคโปร์
ในระบบนิเวศศูนย์การค้ายุคนี้ เกิดภาพย้อนแย้งที่เห็นได้ชัดเจน ขณะที่ห้างสรรพสินค้าเร่งดึงดูดลูกค้าด้วยความหลากหลายของร้านอาหาร กลยุทธ์จัดสรรพื้นที่เช่ากลับค่อยๆ บั่นทอนร้านค้ารายย่อยที่ปักหลักอยู่ชั้นบนอย่างเงียบๆ ปรากฏการณ์นี้สะท้อนผ่าน Kokoyo Nyonya Delights ร้านอาหารเปอรานากัน (Peranakan) ในสิงคโปร์ ซึ่งเตรียมปิดกิจการใน Hougang Mall อย่างเป็นทางการในวันที่ 2 พฤศจิกายน
สองพี่น้องผู้ร่วมก่อตั้ง ทั้ง Ernest และ Irwin Ang ระบุในเดือนตุลาคมว่า สาเหตุสำคัญที่ตัดสินใจปิดตัว มาจากการปรับเปลี่ยนสัดส่วนผู้เช่า (tenant mix) ภายในห้าง ซึ่งส่งผลให้ปริมาณคนเดินห้าง (footfall) ลดลงอย่างต่อเนื่อง การที่ห้างเปิดรับร้านอาหารและเครื่องดื่มตามชั้นต่างๆ มากขึ้น ดึงลูกค้าไว้ตั้งแต่ชั้นล่างจนแทบไม่เหลือผู้บริโภคที่เดินขึ้นไปถึงร้านชั้นบน ส่งผลกระทบต่อยอดลูกค้าโดยตรง
กับดักผังพื้นที่กับการแย่งลูกค้า
เส้นทางของ Kokoyo สะท้อนการดิ้นรนของธุรกิจอาหารขนาดเล็กได้เป็นอย่างดี ร้านเริ่มต้นกิจการเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 ในย่าน Serangoon Central ก่อนจะย้ายทำเลเพื่อหาพื้นที่ที่ตอบโจทย์ ทว่าการขึ้นไปเปิดใน Hougang Mall กลับกลายเป็นการเดินเข้าสู่สมรภูมิที่ร้านค้าแทบไม่มีอำนาจต่อรอง เพราะความอยู่รอดไม่ได้ขึ้นอยู่กับเสน่ห์ของรสชาติอาหารเพียงอย่างเดียว แต่อิงกับการสัญจรของผู้คนในอาคารเป็นหลัก
บทเรียนที่มักถูกมองข้ามเมื่อร้านอาหารปิดตัว คือการด่วนสรุปว่าเป็นปัญหาต้นทุนหรือความนิยม แต่หากมองผังอาคาร เมื่อฝ่ายบริหารศูนย์การค้าเลือกเพิ่มร้านอาหารบริเวณชั้นล่างเพื่อดักกำลังซื้อ ลูกค้าก็แวะกินดื่มตั้งแต่ทางเข้าจนไม่จำเป็นต้องเดินขึ้นไปชั้นบน ร้านบนชั้นสูงที่เคยมีคนแวะเวียนจึงถูกตัดขาดจากกระแสผู้บริโภคไปโดยปริยาย
ภาพสะท้อนระลอกการปิดตัวของธุรกิจ F&B
The Straits Times Life รายงานว่า การปิดฉากของ Kokoyo Nyonya Delights ตอกย้ำภาพระลอกการปิดตัวของธุรกิจอาหารและเครื่องดื่มในสิงคโปร์ เหตุการณ์นี้ชี้ให้เห็นว่าแรงกดดันไม่ได้มาจากปัจจัยภายนอกเท่านั้น แต่เกิดจากการแย่งลูกค้ากันเองภายในตึก การสืบทอดวัฒนธรรมอาหารดั้งเดิมอย่างเปอรานากันจึงต้องปะทะกับโจทย์ค้าปลีกสมัยใหม่ ที่พร้อมปรับผังเพื่อประโยชน์ระยะสั้นของค่าเช่า
โจทย์ท้าทายที่ยังไร้ทางออก คือจุดสมดุลระหว่างการหารายได้ค่าเช่าของศูนย์การค้า กับการประคับประคองผู้ค้ารายย่อยให้อยู่รอด เมื่อพื้นที่ทุกชั้นถูกปรับมาตัดหน้าลูกค้ากันเอง ร้านอาหารบนชั้นสูงจึงไม่ได้พ่ายแพ้เพราะรสชาติ หากแต่ติดกับดักบันไดเลื่อนที่ผู้บริโภคไม่คิดจะก้าวขึ้นมาตั้งแต่แรก
แหล่งที่มา
จดหมายข่าว
แปซิฟิก เดลี
บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก