เสียงพลุวันกาย ฟอว์กส์ เขย่าขวัญสัตว์เลี้ยง: เปิดคอนเสิร์ตช่วยคลายเครียดได้จริงหรือแค่แก้ปลายเหตุ

เสียงพลุและดอกไม้ไฟในค่ำคืนวันกาย ฟอว์กส์ (Guy Fawkes) สร้างความตื่นตระหนกตกใจให้สัตว์เลี้ยง (Pets) ซ้ำรอยเดิมทุกปี แม้ประเพณีเฉลิมฉลองจะสืบทอดมายาวนานนับแต่ยุคประวัติศาสตร์อังกฤษร่วมสมัยกับมาร์กาเร็ต คลิเธอโรว์ (Did Margaret Clitherow) แต่ความรื่นเริงของผู้คนกลับกลายเป็นฝันร้ายของสัตว์ (Animals) นานาชนิด เสียงระเบิดกึกก้องบนฟ้าคือคลื่นกระแทกที่โถมใส่ประสาทสัมผัสของสุนัขและแมวตามบ้านเรือนอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

เมื่อสัตว์เลี้ยงเกิดอาการหวาดผวาอย่างหนัก สื่ออย่าง BBC และ RNZ จึงหยิบยื่นคำแนะนำแก่ผู้ดูแลสัตว์เลี้ยง (Animals Pets) ว่า หากสัตว์เลี้ยงตื่นกลัวเสียงพลุวันกาย ฟอว์กส์ ให้ลองพึ่งพาคอนเสิร์ตสำหรับสัตว์ (Try Concert) ซึ่งเป็นดนตรีที่ออกแบบมาเพื่อช่วยคลายกังวลและลดอาการตกใจ ถือเป็นทางออกเชิงพฤติกรรมที่ช่วยปลอบประโลมชีวิตในบ้านให้สงบลง ท่ามกลางมลภาวะทางเสียงรอบทิศ

ทางออกชั่วคราวในพื้นที่ปิด

คำแนะนำให้ลองเปิดคอนเสิร์ตเพื่อปลอบขวัญสัตว์ (Try Concert) ตอบโจทย์ความกังวลของเจ้าของได้ทันท่วงที ยามรอบบ้านสั่นสะเทือนด้วยเสียงประทัดและดอกไม้ไฟ ทุกคนย่อมมองหาตัวช่วยดึงสติสัตว์เลี้ยง ทว่าเมื่อมองให้ลึก ข้อเสนอนี้กลับสะท้อนการผลักภาระ มลพิษทางเสียงเกิดขึ้นในที่สาธารณะจากการเฉลิมฉลองของคนกลุ่มหนึ่ง แต่ภาระในการบรรเทาผลกระทบกลับตกอยู่กับเจ้าของบ้าน ที่ต้องคอยหาทางปกป้องสัตว์เลี้ยงของตนเองอยู่หลังประตูที่ปิดมิดชิด

การเปิดเพลงบำบัดจึงกลายเป็นการเปลี่ยนปัญหาของส่วนรวมให้กลายเป็นภาระส่วนบุคคล เจ้าของต้องคอยเฝ้าระวัง จัดหาคลื่นเสียงหรือเปิดเพลงกลบเสียงดังตลอดคืน ขณะที่ต้นตอของเสียงพลุยังถูกจุดต่อไปโดยแทบไร้การควบคุมดูแล

ขีดจำกัดของดนตรีบำบัด

แม้ดนตรีจะช่วยให้ผ่อนคลายได้บ้าง แต่ข้อจำกัดทางกายภาพของสัตว์ (Animals) บ่งบอกชัดเจนว่าเสียงเพลงไม่อาจลบล้างผลกระทบจากดอกไม้ไฟได้ทั้งหมด คลื่นระเบิดไม่ได้สร้างแค่เสียงที่หูได้ยิน ทว่ามาพร้อมแรงสั่นสะเทือนและความกดอากาศที่เปลี่ยนกะทันหัน ซึ่งโสตประสาทของสัตว์เลี้ยง (Pets) ไวต่อสิ่งเร้าเหล่านี้มากกว่ามนุษย์หลายเท่า

การเปิดคอนเสิร์ตจึงทำได้เพียงช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ หรือสร้างเสียงคลอช่วยกลบคลื่นเสียงภายนอกบางส่วน แต่ไม่อาจสลายความตื่นตระหนกจากแรงอัดของพลุได้จริง ท้ายที่สุด คอนเสิร์ตสำหรับสัตว์จึงเป็นเพียงมาตรการประคับประคองที่ปลายเหตุ เป็นความพยายามระงับความกลัวในห้องปิด ขณะที่โจทย์เรื่องความสมดุลระหว่างเสรีภาพในการจุดพลุกับสวัสดิภาพของสัตว์เลี้ยงยังไม่เคยได้รับการจัดการที่ต้นตอ