เงาดิจิทัลในเม็กซิโกส่งสัญญาณภัยคุกคามที่กว้างขึ้นต่อผู้เห็นต่าง

พื้นที่ทางกายภาพของการคัดค้านทางแพ่ง ทั้งจัตุรัสและถนนที่ผู้คนมารวมตัวกัน มักจะเป็นตัวกำหนดขอบเขตของการแสดงออก รายงานล่าสุดจากศูนย์สิทธิมนุษยชน (HRC) ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย-เบิร์กลีย์ เกี่ยวกับเม็กซิโกภายใต้การนำของอดีตประธานาธิบดีอันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์ กลับชี้ให้เห็นว่าสมรภูมิรบกำลังกลายเป็นดิจิทัลมากขึ้น และผลที่ตามมาก็รุนแรง

การประเมินของ HRC เสนอว่ารูปแบบของ "วาทศิลป์ที่เป็นปฏิปักษ์" และ "การจารกรรมทางดิจิทัล" ต่อนักข่าวและนักกิจกรรมในช่วงเวลาที่โลเปซ โอบราดอร์ ดำรงตำแหน่ง อาจถือเป็น "อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ" ภายใต้ธรรมนูญกรุงโรม การจัดประเภทนี้มาจากข้อกล่าวหาเรื่องการประหัตประหารอย่างเป็นระบบ ซึ่งสถาบันของรัฐอาจมีบทบาทในการอำนวยความสะดวก "การสังหารโดยมีเป้าหมาย" และ "การบังคับให้หายสาบสูญ" หลักฐานที่ยกมาโดยเฉพาะ ได้แก่ การดูหมิ่นดูแคลนอย่างต่อเนื่องจากอดีตประธานาธิบดี และการใช้เทคโนโลยีสอดแนมที่ได้รับการบันทึกไว้

ข้อกล่าวหานี้รุนแรง โดยอ้างว่ามีการประหัตประหารโดยรัฐอย่างเป็นระบบ ในปี 2022 รายงานของสหประชาชาติได้กล่าวหาผู้นำเวเนซุเอลาในลักษณะเดียวกันเกี่ยวกับการก่อ "อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ" สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงความกังวลที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับวิธีการที่รัฐบาลทั่วโลกอาจใช้กำลังของรัฐกับพลเมืองของตนเอง กลไกพื้นฐานของการสอดแนมทางดิจิทัลไม่ได้จำกัดอยู่เพียงประเทศใดประเทศหนึ่งหรือภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่ง

ในปี 2024 อัยการยืนยันว่านักกิจกรรมและนักข่าวชาวอิตาลีตกเป็นเป้าหมายของสปายแวร์ ก่อนหน้านั้นในปี 2021 สปายแวร์ส่วนตัวของอิสราเอลถูกใช้เพื่อแฮกโทรศัพท์มือถือของนักข่าวและนักกิจกรรมทั่วโลก การแพร่กระจายทั่วโลกนี้เน้นย้ำว่าเทคโนโลยีในการติดตามและกำหนดเป้าหมายนักวิจารณ์มีอยู่พร้อมและถูกนำไปใช้อย่างกว้างขวาง แม้แต่กองกำลังเฉพาะกิจ G7 ซึ่งเดิมมีวัตถุประสงค์อื่น ก็ยังได้ช่วยเหลือรัฐบาลในการกำหนดเป้าหมายนักวิจารณ์โดยไม่ตั้งใจ ตามรายงานของ Reuters ในปี 2021 การสอบสวนของ Guardian ในปีเดียวกันได้เปิดเผยการใช้เครื่องมือสอดแนมทางไซเบอร์ในทางที่ผิดอย่างกว้างขวาง แสดงให้เห็นถึงขอบเขตของปัญหานี้

ในขณะที่ลักษณะเฉพาะของสภาพแวดล้อมทางการเมืองของเม็กซิโกมีความแตกต่างกัน แต่ความกังวลที่เกิดจากรายงานของ HRC เกี่ยวกับการเฝ้าระวังทางดิจิทัลและการกำหนดเป้าหมายนักแสดงภาคประชาสังคมสะท้อนให้เห็นถึงแนวโน้มที่กว้างขึ้น ทั่วทั้งเอเชียแปซิฟิก ประเทศชาติต่างๆ มักประสบปัญหาในการรักษาสมดุลระหว่างความมั่นคงของรัฐและเสรีภาพส่วนบุคคล บางครั้งก็ใช้มาตรการที่คล้ายคลึงกันเพื่อจัดการกับความท้าทายภายใน การกระทำที่ถูกกล่าวหาในเม็กซิโกเน้นย้ำถึงความพร้อมใช้งานและการใช้งานเครื่องมือที่สามารถปิดปากฝ่ายตรงข้ามหรือตรวจสอบสื่อสารมวลชนได้ทั่วโลก โดยไม่คำนึงถึงการอ้างอธิปไตยของประเทศ สิ่งที่สิ่งนี้เรียกร้องจากผู้สังเกตการณ์คือการจับตาดูอย่างระมัดระวังว่าเทคโนโลยีที่ออกแบบมาเพื่อความปลอดภัยกลายเป็นเครื่องมือในการควบคุมได้อย่างไร