Skip to content
โลกสกู๊ป

เบียนนาเลไร้ศูนย์กลาง

งานออกแบบแบบกระจายศูนย์ทดสอบว่าเบียนนาเลยังจำเป็นต้องมีเมืองบ้านเกิดหรือไม่

โดย Yuki Morimotoบรรณาธิการสายดีไซน์และไลฟ์สไตล์อัปเดตเมื่อ 22 กันยายน 2569อ่าน 6 นาที0
แชร์
Panoramic photograph of Auckland City - 9 February 1903
Photo: weta2000nz / flickr (CC PDM)

ยูกิ โมริโมโตะ ใช้เวลาสิบเอ็ดวันในฤดูใบไม้ร่วงนี้เดินทางระหว่างโกดังข้าวที่ดัดแปลงนอกเชียงใหม่ ท่าเทียบเรือขนส่งสินค้าในรอตเทอร์ดัมที่ปรับใช้เพียงสุดสัปดาห์เดียว และโรงละครแบล็กบ็อกซ์ในไนโรบีที่จัดงานเสวนาสามวันถ่ายทอดสดไปยังอีกสองพื้นที่ ไม่มีงานเปิดตัวหรูหรา ไม่มีริบบิ้นให้ตัดเพียงเส้นเดียว ไม่มีเมืองใดที่เธอจะชี้และเรียกว่าเป็นบ้านของเบียนนาเลนี้ นั่นคือประเด็นสำคัญ

การออกแบบที่ไม่มีที่อยู่

งานนี้จัดภายใต้ชื่อ Terrain แบ่งโปรแกรมออกเป็นสี่ทวีปโดยตั้งใจ โดยโต้แย้งว่ารูปแบบเบียนนาเลดั้งเดิม เมืองศูนย์กลาง ระบบพาวิลเลียนหลัก และคณะกรรมการที่มอบรางวัลใหญ่เพียงรางวัลเดียว ได้กลายเป็นอนุสรณ์ของงบประมาณการเดินทางมากกว่าอนุสรณ์ของความคิด ภัณฑารักษ์อามา โบอาเทง ผู้ดูแลส่วนไนโรบี บอกกับโมริโมโตะว่าการรวมศูนย์บทสนทนาการออกแบบระดับโลกไว้ในเมืองเดียวย่อมทำให้ชุดสมมติฐานหนึ่งเกี่ยวกับสิ่งที่นับว่าเป็นการออกแบบกลายเป็นศูนย์กลาง "คุณไม่สามารถพูดถึงที่อยู่อาศัยที่ปรับตัวต่อสภาพภูมิอากาศได้อย่างจริงจัง" โบอาเทงกล่าว "ถ้าคนในห้องมีแต่คนที่บินมาจากที่ไหนก็ตามที่เบียนนาเลปีนี้บังเอิญไปจัด"

รูปแบบกระจายศูนย์นี้สร้างแรงเสียดทานจริง เขตเวลาทำให้เซสชันที่รอตเทอร์ดัมและเชียงใหม่ทับซ้อนกับไนโรบีอย่างไม่ลงตัว และมีอย่างน้อยสองแผงเสวนาที่ดำเนินไปด้วยผู้เข้าร่วมครึ่งเดียวหลังความล่าช้าด้านวีซ่าทำให้นักออกแบบจากลากอสและมะนิลาต่อเครื่องบินไม่ทัน ปัญหาที่ผู้จัดตั้งใจแก้ด้วยรูปแบบนี้แต่ก็หนีไม่พ้นเต็มที่ สัญญาณอินเทอร์เน็ตขาดหายสองครั้งระหว่างการปาฐกถาถ่ายทอดสดจากเชียงใหม่ เตือนใจว่าการกระจายศูนย์ก็แลกความเหลื่อมล้ำแบบหนึ่งกับอีกแบบหนึ่ง

สิ่งที่จัดแสดงจริง

แม้จะมีแรงเสียดทาน ผลงานที่จัดแสดงพูดแทนตัวเองได้ หน่วยที่อยู่อาศัยรับมือน้ำท่วมแบบโมดูลาร์ที่พัฒนาโดยสตูดิโอในโฮจิมินห์ซิตี้ วางเคียงข้างการออกแบบลานกักเก็บน้ำของทีมรอตเทอร์ดัม และวัสดุระบายความร้อนราคาถูกจากขยะเซรามิกรีไซเคิลของกลุ่มไนโรบี สามคำตอบต่อความเครียดจากภูมิอากาศที่พัฒนาขึ้นโดยไม่รู้จักกันมาก่อน แต่มาถึงตรรกะวัสดุที่คล้ายกันโดยอิสระ โมริโมโตะพบว่าความบรรจบกันนี้น่าเชื่อถือยิ่งกว่าคำแถลงภัณฑารักษ์ใดๆ เมืองที่แยกจากกันภายใต้แรงกดดันที่แยกจากกันกำลังแก้ปัญหาที่ใกล้เคียงกันด้วยวิธีที่ใกล้เคียงกัน โดยไม่มีเบียนนาเลบอกให้ทำ

เบียนนาเลที่ไม่มีศูนย์กลางเลิกเป็นการจัดแสดงและกลายเป็นการเปรียบเทียบ

เหตุผลด้านการเงินของรูปแบบนี้ก็ตรงไปตรงมา ต้นทุนการผลิตทั้งหมดของ Terrain กระจายไปยังสถานที่เรียบง่ายสี่แห่งแทนที่จะเป็นสถานที่หลักเพียงแห่งเดียว อยู่ที่ประมาณหนึ่งในสามของสิ่งที่เบียนนาเลเมืองเดียวขนาดใกล้เคียงกันมักต้องใช้ ตามตัวเลขงบประมาณที่ผู้จัดแบ่งปันกับโมริโมโตะโดยมีเงื่อนไขว่าชื่อผู้สนับสนุนเฉพาะเจาะจงจะไม่ถูกเปิดเผย ส่วนต่างนั้นปลดปล่อยเงินทุนสำหรับบริการแปลภาษาและทุนเดินทางสำหรับนักออกแบบจากสตูดิโอเล็กๆ ที่ปกติจะไม่มีวันได้ปรากฏในโปรแกรมเบียนนาเล

คำถามที่ยังไม่มีคำตอบ

Terrain จะกลายเป็นแม่แบบหรือเป็นเพียงการทดลองครั้งเดียวขึ้นอยู่กับว่าผู้สนับสนุนทุน ซึ่งเป็นส่วนผสมของมูลนิธิด้านการออกแบบและสำนักงานวัฒนธรรมสองเมือง จะมองว่ารูปแบบที่แตกกระจายนี้จัดการได้ในฉบับต่อๆ ไปหรือไม่ รูปแบบนี้เรียกร้องมากขึ้นจากผู้เข้าร่วมที่ต้องเลือกสถานที่หรือติดตามกระแสข้อมูลที่กระจัดกระจายแทนที่จะแค่ไปโผล่ตัว มันเรียกร้องมากขึ้นจากผู้จัดที่สูญเสียความง่ายของการดำเนินงานโลจิสติกส์แห่งเดียว สิ่งที่ได้กลับมาคือบทสนทนาด้านการออกแบบที่ไม่ผูกติดกับที่ใดก็ตามที่ตั๋วเครื่องบินจากยุโรปถูกที่สุด โมริโมโตะเดินทางออกจากไนโรบีด้วยความเชื่อมั่นว่าข้อบกพร่องของรูปแบบนี้เป็นข้อบกพร่องธรรมดาของสิ่งใดก็ตามที่พยายามกระจายความสนใจอย่างแท้จริงแทนที่จะแค่ย้ายที่ ไม่สมบูรณ์แบบ ไม่เท่าเทียมกัน แต่มุ่งตรงไปที่ปัญหาที่ถูกต้อง

แหล่งที่มา

แชร์

จดหมายข่าว

แปซิฟิก เดลี

บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก