ดานังจัดระเบียบขอทาน: เวียดนามเร่งสร้างภาพลักษณ์จากแรงหนุนการท่องเที่ยว

นครดานัง ประเทศเวียดนาม กำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายด้านภาพลักษณ์ครั้งสำคัญ หลังมีรายงานว่าทางการได้เริ่มปราบปรามกลุ่มคนไร้บ้านและขอทานอย่างเข้มงวด การเคลื่อนไหวนี้เกิดขึ้นพร้อมกับการที่เมืองดานังกำลังทะยานขึ้นเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวและกิจกรรมระดับภูมิภาค สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างที่เวียดนามกำลังเผชิญ ซึ่งเป็นผลพวงจากการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วและนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยว

การปราบปรามขอทานในดานังมีขึ้นท่ามกลางการหลั่งไหลของนักท่องเที่ยวจำนวนมาก Nikkei Asia รายงานว่ายอดการท่องเที่ยวที่พุ่งสูงขึ้นนี้ได้สร้างแรงกดดันให้เมืองต้องรักษามาตรฐานด้านความสะอาดและความปลอดภัย ซึ่งถือเป็นปัจจัยสำคัญในการดึงดูดนักลงทุนและนักท่องเที่ยวต่างชาติ นโยบายนี้จึงอาจมองได้ว่าเป็นการปรับภูมิทัศน์ของเมืองให้สอดรับกับสถานะใหม่ที่ต้องการเป็นจุดหมายปลายทางระดับโลก หลังจากที่เคยเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสำคัญและเทศกาลภาพยนตร์ระดับเอเชีย

ความรุ่งเรืองของดานังไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ย้อนไปในปี 2017 นครแห่งนี้เคยเป็นสถานที่ที่ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐอเมริกา ลงเยือนอย่างเป็นมิตร ในปี 2025 ดานังก็เป็นเจ้าภาพเทศกาลภาพยนตร์เอเชียที่ขยายขอบเขตงานให้กว้างขวางขึ้น การจัดงานเหล่านี้ได้วางรากฐานให้ดานังเป็นเมืองที่มีศักยภาพในการจัดกิจกรรมระดับนานาชาติ ดึงดูดความสนใจจากสื่อและนักท่องเที่ยวทั่วโลก นอกจากนี้ นโยบายของเวียดนามที่เปิดกว้างมากขึ้น โดยมีรายงานว่าเวียดนามจะเตรียมเป็นเจ้าภาพต้อนรับเรือบรรทุกเครื่องบินของสหรัฐฯ ในปี 2026 สะท้อนถึงการปรับสมดุลนโยบายต่างประเทศที่ส่งเสริมความสัมพันธ์กับมหาอำนาจ ซึ่งอาจหนุนศักยภาพด้านการท่องเที่ยวและความมั่นคงไปพร้อมกัน

การเติบโตอย่างรวดเร็วนี้สร้างความคาดหวังว่าดานังจะสามารถแข่งขันกับจุดหมายปลายทางยอดนิยมอื่นๆ ในภูมิภาคได้ VnExpress International รายงานว่าบาหลีของอินโดนีเซียไม่เป็นเกาะที่สวยงามที่สุดในเอเชียแปซิฟิกอีกต่อไปนั้น ชี้ให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงในภาพรวมการแข่งขันด้านการท่องเที่ยว และเปิดโอกาสให้เมืองอื่นๆ เช่น ดานัง ก้าวขึ้นมามีบทบาทมากขึ้น อย่างไรก็ตาม การปราบปรามขอทานในดานังยังคงเป็นประเด็นที่ต้องจับตา เพราะสะท้อนถึงด้านมืดของการพัฒนาที่ไม่เท่าเทียม เมื่อการเติบโตทางเศรษฐกิจพุ่งทะยาน แต่ปัญหาสังคมกลับยังคงอยู่และถูกผลักดันให้พ้นจากสายตา

การปราบปรามขอทานในดานังขณะที่การท่องเที่ยวเวียดนามพุ่งสูงขึ้น

คำถามสำคัญที่เกิดขึ้นคือ การจัดระเบียบสังคมเพื่อรองรับการท่องเที่ยวระดับโลกนั้น จะส่งผลกระทบต่อกลุ่มคนชายขอบอย่างไร การดำเนินการที่มุ่งเน้นการรักษาภาพลักษณ์อาจนำไปสู่การผลักดันปัญหาให้ไปอยู่ในพื้นที่อื่น แทนที่จะเป็นการแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืน การตัดสินใจของทางการดานังในครั้งนี้ จึงไม่ใช่แค่การจัดการปัญหาเฉพาะหน้า แต่ยังเป็นการแสดงทิศทางว่าเวียดนามภายใต้การเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างก้าวกระโดด จะเลือกเดินหน้าด้วยนโยบายที่ให้ความสำคัญกับการพัฒนาอย่างไร้รอยต่อ และสร้างสมดุลระหว่างความรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจกับการดูแลพลเมืองทุกกลุ่มได้อย่างแท้จริงหรือไม่ ท้ายที่สุดแล้ว ความสำเร็จที่แท้จริงของดานังอาจไม่ได้อยู่ที่จำนวนนักท่องเที่ยวที่หลั่งไหลเข้ามาเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ความสามารถในการจัดการกับปัญหาเชิงโครงสร้างทางสังคมที่ซับซ้อนยิ่งขึ้นด้วย