ความตึงเครียดทางการค้าสหรัฐฯ-จีนที่ยังไม่คลี่คลาย ปรับโฉมแนวโน้มภาคเกษตรของเอเชีย

ราคาถั่วเหลืองเพิ่งลดลง ตามรายงานของ Nikkei Asia เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2569 ซึ่งส่งสัญญาณถึงการปรับตัวอย่างต่อเนื่องภายในตลาดสินค้าเกษตรโภคภัณฑ์ การลดลงนี้เชื่อมโยงกับความคาดหวังที่ลดลงสำหรับการลดภาษีของจีน ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ Bloomberg บันทึกไว้เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2568 โดยรายงานถึงการขาดทุนที่ขยายตัวในตลาดซื้อขายล่วงหน้าถั่วเหลืองเนื่องจากประเด็นทางการค้าระหว่างสหรัฐฯ และจีนที่ยังคงมีอยู่

แนวโน้มนี้เป็นมากกว่าความผันผวนของราคาสินค้าโภคภัณฑ์ แต่ยังเน้นย้ำถึงรูปแบบที่กว้างขึ้นของความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์และเศรษฐกิจระหว่างสหรัฐฯ และจีน แม้ว่าประธานาธิบดีทรัมป์ในขณะนั้นและประธานาธิบดีสี จิ้นผิง จะได้หารือเกี่ยวกับไต้หวันและถั่วเหลืองในการโทรศัพท์เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2569 โดยมีเป้าหมายเพื่อผ่อนคลายความสัมพันธ์ และสหรัฐฯ ก็คาดหวังว่าจีนจะซื้อสินค้าเกษตรเป็นมูลค่า "หลายหมื่นล้านดอลลาร์" หลังการประชุมสุดยอดทรัมป์-สี แต่อุปสรรคทางการค้าที่สำคัญยังคงอยู่ ปัญหาทางการค้าที่ยืดเยื้อเหล่านี้ส่งผลให้การเติบโตของการส่งออกของจีนในเดือนสิงหาคม 2568 ช้าที่สุดในรอบ 6 เดือน ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากความเสี่ยงด้านภาษีของสหรัฐฯ ที่เพิ่มขึ้น สิ่งนี้บ่งชี้ถึงความท้าทายที่เป็นระบบมากกว่าเป็นเพียงเหตุการณ์แยกเดี่ยว

สำหรับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก รวมถึงประเทศอย่างประเทศไทย ผลกระทบจะขยายวงกว้างกว่าการค้าถั่วเหลืองโดยตรง แม้ว่าประเทศไทยจะไม่ใช่ผู้ผลิตถั่วเหลืองรายใหญ่ระดับโลก แต่ภาคเกษตรและความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศนั้นขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงในตลาดสินค้าโภคภัณฑ์หลักและการไหลเวียนของการค้า การที่ราคาถั่วเหลืองอยู่ในระดับต่ำอย่างต่อเนื่องและความขัดแย้งทางการค้าระหว่างสหรัฐฯ-จีนที่ยืดเยื้อสามารถรบกวนห่วงโซ่อุปทานในภูมิภาค นอกจากนี้ยังอาจเปลี่ยนแปลงรูปแบบการลงทุนและมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจด้านนโยบายเกษตรกรรม เนื่องจากประเทศต่างๆ พยายามลดความเสี่ยงหรือค้นหาโอกาสใหม่ๆ

เศรษฐกิจที่พึ่งพาการค้าโลกที่มั่นคงสำหรับการส่งออกหรือนำเข้าสินค้าเกษตร หรือประเทศที่มีอุตสาหกรรมแปรรูปขนาดใหญ่ที่เชื่อมโยงกับสินค้าโภคภัณฑ์เช่นถั่วเหลือง เผชิญกับความไม่แน่นอนที่เพิ่มขึ้น ผลกระทบทางเศรษฐกิจที่เกิดจากข้อพิพาททางการค้าที่ยืดเยื้อระหว่างมหาอำนาจทางการค้ามักปรากฏในรูปแบบของความต้องการที่เปลี่ยนแปลงไปสำหรับผลิตภัณฑ์อื่นๆ ในภูมิภาค ความผันผวนของสกุลเงิน และการเปลี่ยนแปลงในการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ ลักษณะที่ยังไม่คลี่คลายของความสัมพันธ์ทางการค้าเหล่านี้หมายความว่าเศรษฐกิจในภูมิภาคจะต้องปรับตัวอย่างต่อเนื่องในสภาพแวดล้อมที่ตัวแปรตลาดที่สำคัญยังคงอยู่ภายใต้แรงกดดันทางการเมืองมากกว่าพลังทางเศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว