Skip to content
วัฒนธรรมแปซิฟิก มุมมอง

ต้นทุนที่นอกเหนือจากเวทีคอนเสิร์ต: กลยุทธ์การจัดงานของสิงคโปร์กับพรสวรรค์ท้องถิ่น

แม้การแสดงระดับนานาชาติจะดึงดูดผู้คนจำนวนมาก แต่ผลกระทบระยะยาวต่อการพัฒนาวัฒนธรรมในประเทศนั้นสมควรได้รับการตรวจสอบ

โดย Arisa Chindavanichผู้สื่อข่าวสายสังคมไทยอัปเดตเมื่อ 22 กันยายน 2569อ่าน 3 นาที0
แชร์
The Costs Beyond the Concert Stage: Singapore's Event Strategy and Local Talent

สิงคโปร์

การแข่งขัน Singapore Grand Prix 2026 มีกำหนดจะมีการแสดงดนตรีจากศิลปินระดับนานาชาติ รวมถึง JJ Lin ไอคอน Mandopop, วงร็อกอเมริกัน The Killers และนักร้อง-นักแต่งเพลง Lana Del Rey นอกจากนี้ยังมีการแสดงจาก Janet Jackson และ Goo Goo Dolls การแสดงเหล่านี้คาดว่าจะดึงดูดผู้ชมจำนวนมากมายังเวที Padang แนวทางของสิงคโปร์ในการผสานกิจกรรมทางวัฒนธรรมที่สำคัญเข้ากับการแข่งขันกีฬา มีเป้าหมายเพื่อดึงดูดผู้ชมจำนวนมาก ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่รัฐ-เมืองนี้ใช้มาอย่างสม่ำเสมอในการวางตำแหน่งตัวเองให้เป็นศูนย์กลางความบันเทิงระดับภูมิภาค

กลยุทธ์นี้แม้จะมีประสิทธิภาพในการสร้างกิจกรรมทางเศรษฐกิจทันทีในภาคการท่องเที่ยวและการบริการในช่วงเวลาการจัดงาน แต่ก็ก่อให้เกิดคำถามเกี่ยวกับผลกระทบในวงกว้าง ทุนและทรัพยากรด้านโลจิสติกส์ที่จำเป็นในการดึงดูดศิลปินเช่น Lana Del Rey ซึ่งได้ยกเลิกการแสดงในอิสราเอลในปี 2018 หลังจากแรงกดดันจากการบอยคอตนั้นมีจำนวนมหาศาล การพึ่งพาชื่อเสียงระดับโลกที่เป็นที่ยอมรับสำหรับกิจกรรมสำคัญเช่นนี้ อาจเบี่ยงเบนความสนใจและทรัพยากรจากการบ่มเพาะพรสวรรค์พื้นเมือง หรือการส่งเสริมระบบนิเวศทางวัฒนธรรมที่หลากหลายนอกเหนือจากปรากฏการณ์ชั่วคราวเหล่านี้

ต้นทุนในระดับมนุษย์ต่อการตัดสินใจนี้ในแต่ละวันปรากฏในศักยภาพที่ศิลปินท้องถิ่นอาจยังคงถูกบดบังโดยศิลปินต่างชาติ

ประเทศไทยเองก็เผชิญกับการพิจารณาที่คล้ายคลึงกันเกี่ยวกับกลยุทธ์การส่งเสริมกิจกรรมต่างๆ แม้กิจกรรมระหว่างประเทศจะนำมาซึ่งรายได้ในทันที แต่ประโยชน์ระยะยาวสำหรับประชากรท้องถิ่นและการเติบโตของภาคส่วนสร้างสรรค์ภายในประเทศนั้นสมควรได้รับการพิจารณาอย่างใกล้ชิด ข้อโต้แย้งที่ว่ากิจกรรมดังกล่าวให้การเปิดรับหรือแรงบันดาลใจแก่ศิลปินท้องถิ่นนั้นมักถูกนำเสนอ ทว่า กลไกโดยตรงสำหรับการถ่ายทอดผลประโยชน์นี้ก็ไม่ได้ชัดเจนเสมอไป ขนาดและลักษณะเชิงพาณิชย์ของกิจกรรมระหว่างประเทศขนาดใหญ่เหล่านี้บ่งชี้ว่าผู้ประกอบการที่จัดตั้งขึ้นในอุตสาหกรรมบันเทิงและการบริการระดับโลกมักจะเป็นผู้ได้รับประโยชน์หลัก

โครงสร้างพื้นฐานและทรัพยากรสาธารณะที่จัดสรรให้กับกิจกรรมขนาดใหญ่เหล่านี้ อาจถูกนำไปใช้เพื่อการพัฒนาวัฒนธรรมระดับรากหญ้า การศึกษาศิลปะ หรือการสนับสนุนสถานที่จัดแสดงขนาดเล็กและอิสระแทนได้ แม้ความสามารถของสิงคโปร์ในการเป็นเจ้าภาพจัดงานดังกล่าวจะเป็นที่ประจักษ์ แต่ผลกระทบในวงกว้างต่อการพัฒนาภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมที่ยั่งยืนด้วยตนเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับพลเมืองของตนเอง สมควรได้รับการพิจารณาเพิ่มเติม ความตึงเครียดที่ยังไม่คลี่คลายอยู่ตรงที่ว่ากิจกรรมที่มีชื่อเสียงเหล่านี้จะสร้างผลกระทบทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้งและยั่งยืน หรือเป็นเพียงการกระตุ้นเศรษฐกิจชั่วคราว ซึ่งผลประโยชน์นั้นถูกกระจายอย่างไม่เท่าเทียมกัน

แหล่งที่มา

แชร์

จดหมายข่าว

แปซิฟิก เดลี

บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก