Skip to content
ท่องเที่ยวแปซิฟิก มุมมอง

ต้นทุนที่มองไม่เห็นของการท่องเที่ยวภูมิภาคจากภัยธรรมชาติ

น้ำท่วมเนปาล-ทิเบตเผยจุดอ่อนทางเศรษฐกิจที่นอกเหนือจากความสูญเสียชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับภาคการเดินทางออกนอกประเทศของสิงคโปร์

โดย Tom Castellanoผู้สื่อข่าวสายเรือยอชต์และทะเลอ่าน 3 นาที0
แชร์
Regional tourism faces unseen costs from natural disaster exposure

สิงคโปร์

การรายงานการหายตัวไปของชาวสิงคโปร์เก้ารายจากจำนวนกว่า 1,000 คน หลังเหตุน้ำท่วมฉับพลันบริเวณพรมแดนเนปาล-ทิเบต เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2569 โดย CNA Lifestyle ได้เน้นย้ำถึงประเด็นสำคัญที่มักไม่ได้รับการกล่าวถึงในเชิงเศรษฐศาสตร์การท่องเที่ยวในภูมิภาค แม้ว่าการมุ่งเน้นในทันทีจะเป็นเรื่องมนุษยธรรม แต่เหตุการณ์นี้ได้เผยให้เห็นถึงความเสี่ยงที่ซ่อนอยู่สำหรับเศรษฐกิจในเอเชียแปซิฟิก โดยเฉพาะประเทศที่พึ่งพาการเดินทางท่องเที่ยวออกนอกประเทศอย่างสิงคโปร์

สิงคโปร์ซึ่งเป็นประเทศเกาะเล็กๆ มีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติภายในประเทศจำกัด ทำให้ประชากรนิยมเดินทางไปต่างประเทศโดยธรรมชาติ การเดินทางออกนอกประเทศนี้เป็นส่วนสำคัญของกิจกรรมทางเศรษฐกิจของประเทศ โดยสนับสนุนสายการบิน บริษัทตัวแทนท่องเที่ยว และอุตสาหกรรมบริการที่เกี่ยวข้อง อย่างไรก็ตาม รูปแบบนี้ขึ้นอยู่กับความปลอดภัยและเสถียรภาพของจุดหมายปลายทาง น้ำท่วมเนปาล-ทิเบตแสดงให้เห็นว่าแม้จุดหมายปลายทางที่ถือว่าห่างไกลหรือเฉพาะกลุ่ม ซึ่งห่างจากศูนย์กลางชายฝั่งหรือเมืองทั่วไป ก็ยังมีความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อมโดยธรรมชาติและไม่สามารถคาดเดาได้ ความเสี่ยงเหล่านี้เมื่อเกิดขึ้นจริง สามารถขัดขวางรูปแบบการเดินทาง ลดความเชื่อมั่นของผู้บริโภค และสร้างภาระทางการเงินที่นอกเหนือจากวิกฤตการณ์ในทันที ในขณะที่ครอบครัวชาวสิงคโปร์เรียกร้องคำตอบเกี่ยวกับญาติที่หายไป สัญญาณทางเศรษฐกิจในวงกว้างสำหรับภูมิภาคคือความเปราะบาง

### การคำนวณที่เปลี่ยนไปของการท่องเที่ยวเชิงผจญภัย

การเรียกร้องข้อมูลจากครอบครัว เช่น คุณเคนิชา รอว์ลา และคุณปาร์ณิกา รอว์ลา ซึ่งบิดามารดาหายไป แสดงให้เห็นถึงผลกระทบต่อบุคคลและชุมชน การรายงานข่าวอย่างกว้างขวางของครอบครัวที่ตามหาข่าว รวมถึงสามีของหญิงชาวสิงคโปร์ที่หายไปแสดงความทุกข์ใจต่อ The Straits Times เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2569 ย้ำถึงลักษณะส่วนบุคคลของเหตุการณ์เหล่านี้ อย่างไรก็ตาม จากมุมมองทางเศรษฐกิจ เหตุการณ์ดังกล่าวเปลี่ยนแปลงการคำนวณความเสี่ยงและผลตอบแทนสำหรับทั้งนักเดินทางและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว จุดหมายปลายทางที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงผจญภัยหรือธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคที่มีกิจกรรมทางธรณีวิทยาหรือมีความเปราะบางทางสภาพอากาศ ต้องเผชิญกับการรับรู้ความเสี่ยงที่สูงขึ้นในหมู่ผู้มาเยือนที่มีศักยภาพ

สำหรับประเทศอย่างประเทศไทย ซึ่งเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวสำคัญในเอเชียแปซิฟิก เหตุการณ์นี้เป็นเครื่องเตือนใจที่ชัดเจน แม้จะไม่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากน้ำท่วมเนปาล-ทิเบต แต่ความเชื่อมโยงของตลาดการเดินทางในภูมิภาคหมายความว่าเหตุการณ์ดังกล่าวสามารถส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของผู้บริโภคในวงกว้างได้ หากนักท่องเที่ยวชาวสิงคโปร์จำนวนมากประเมินความปลอดภัยของการท่องเที่ยวเชิงผจญภัยระหว่างประเทศทั้งหมดใหม่ ผลกระทบที่ต่อเนื่องอาจขยายไปถึงจุดหมายปลายทางที่นำเสนอประสบการณ์ที่คล้ายกัน โดยไม่คำนึงถึงความเสถียรทางธรณีวิทยาที่แท้จริง แรงจูงใจทางเศรษฐกิจสำหรับการท่องเที่ยวออกนอกประเทศของสิงคโปร์อาจแข็งแกร่ง แต่ผลกระทบที่กะทันหันและรุนแรงจากภัยธรรมชาติในแหล่งท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมเน้นย้ำถึงความเปราะบางของแรงจูงใจนี้ ต้นทุนทางเศรษฐกิจไม่เพียงรวมถึงรายได้ที่อาจสูญเสียจากการเดินทางที่ลดลงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงทรัพยากรจำนวนมากที่จำเป็นสำหรับการค้นหา กู้ภัย และการส่งกลับประเทศ ซึ่งมักจะตกเป็นภาระของเงินทุนสาธารณะของประเทศบ้านเกิด

### ผลกระทบภายนอกที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข

ความท้าทายหลักยังคงอยู่ในการวัดปริมาณและการลดความเสี่ยงภายนอกเหล่านี้ ต้นทุนของภัยธรรมชาติในพื้นที่ท่องเที่ยวห่างไกล ตั้งแต่บริการฉุกเฉินไปจนถึงผลกระทบทางจิตใจระยะยาวต่อชุมชนที่ได้รับผลกระทบและความเสียหายต่อชื่อเสียงของภูมิภาค มักไม่ได้รับการคำนวณอย่างเต็มที่ในแบบจำลองการท่องเที่ยว เหตุการณ์ในเนปาล-ทิเบตชี้ให้เห็นว่าแบบจำลองปัจจุบันอาจประเมินต้นทุนที่แท้จริงของการท่องเที่ยวต่ำเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันตัดกับความผันผวนของสิ่งแวดล้อม การเรียกร้องข้อมูลอย่างต่อเนื่องจากครอบครัวที่มีคนรักหายไปเน้นย้ำถึงผลกระทบภายนอกที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข: ต้นทุนทางมนุษย์และทางการเงินของการเดินทางในพื้นที่ห่างไกลเมื่อเหตุการณ์ทางธรรมชาติเข้ามาแทรกแซง

แนวโน้มระยะยาวสำหรับการท่องเที่ยวในภูมิภาค โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับจุดหมายปลายทางที่มีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สำคัญ จะขึ้นอยู่กับว่าความเสี่ยงเหล่านี้ถูกรวมเข้ากับแบบจำลองทางเศรษฐกิจอย่างมีประสิทธิภาพเพียงใด และการสื่อสารมาตรการความปลอดภัยอย่างโปร่งใสเพียงใด หากไม่มีการคำนวณ 'เศรษฐศาสตร์ของท่าเรือ' – ต้นทุนและความเสี่ยงที่แท้จริงของการต้อนรับผู้มาเยือนในพื้นที่ที่อ่อนไหวต่อสิ่งแวดล้อม – ที่ชัดเจนกว่านี้ การเปิดเส้นทางและจุดหมายปลายทางใหม่อาจบดบังจุดอ่อนพื้นฐานได้

แหล่งที่มา

แชร์

จดหมายข่าว

แปซิฟิก เดลี

บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก