Skip to content
ความยั่งยืนแปซิฟิก มุมมอง

งบประมาณด้านสภาพอากาศของเม็กซิโก เผยอำนาจรัฐที่ยั่งยืนในการเปลี่ยนผ่านพลังงาน

ร่างงบประมาณปี 2027 ของประธานาธิบดีชีนบาวม์ ซึ่งถูกวิจารณ์จากการใช้จ่ายเชื้อเพลิงฟอสซิลอย่างต่อเนื่อง สะท้อนความท้าทายเชิงโครงสร้างสำหรับประเทศในเอเชียแปซิฟิกที่ต้องรักษาสมดุลระหว่างความต้องการพลังงานและพันธกรณีด้านสภาพอากาศ

โดย Somchai Preechawitหัวหน้าสำนักข่าวกรุงเทพฯอ่าน 3 นาที0
แชร์
Mexico’s Climate Budget Reveals Enduring State Power Over Energy Transition

ร่างงบประมาณการคลังปี 2027 ที่ประธานาธิบดีคลอเดีย ชีนบาวม์ ยื่นต่อสภาคองเกรสของเม็กซิโก ชี้ให้เห็นทิศทางนโยบายสำหรับเศรษฐกิจสำคัญในภูมิภาคแปซิฟิกริม แม้ว่างบประมาณจะระบุแผนการในหลายภาคส่วน แต่วิธีการจัดสรรเงินทุนด้านสภาพอากาศแสดงให้เห็นถึงความตึงเครียดเชิงโครงสร้างระหว่างลำดับความสำคัญของประเทศและพันธกรณีด้านสิ่งแวดล้อม รายงานของ Mongabay Asia เมื่อวันที่ 22 กันยายน 2026 ระบุว่านักวิจารณ์แสดงความกังวลเกี่ยวกับการใช้จ่ายอย่างต่อเนื่องในเชื้อเพลิงฟอสซิล ซึ่งบ่งชี้ถึงการขาดรายละเอียดเกี่ยวกับการใช้เงินทุนเหล่านี้และมีโครงการที่ไม่เกี่ยวข้องกับวัตถุประสงค์ด้านสิ่งแวดล้อม.

การจัดสรรทรัพยากรของรัฐนี้ แม้จะอยู่ในกรอบงบประมาณด้านสภาพอากาศ ชี้ให้เห็นว่าการควบคุมนโยบายพลังงานโดยตรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับอุตสาหกรรมสกัด ยังคงอยู่ภายใต้อำนาจของรัฐบาลกลางอย่างแน่นหนา แม้จะมีการเพิ่มการใช้จ่ายในบางด้านที่เกี่ยวข้องกับสภาพอากาศ แต่การลงทุนอย่างต่อเนื่องในเชื้อเพลิงฟอสซิลหมายความว่ากลไกเชิงโครงสร้างของการผลิตและจัดหาพลังงานไม่ได้ถูกปรับเปลี่ยนพื้นฐาน นี่แสดงให้เห็นถึงการให้ความสำคัญกับเสถียรภาพพลังงานปัจจุบันหรือผลผลิตทางเศรษฐกิจมากกว่าการเปลี่ยนผ่านอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่รักษากลไกอำนาจที่มีอยู่ภายในภาคพลังงานของเม็กซิโก ร่างงบประมาณที่ยังต้องได้รับการอนุมัติจากรัฐสภา อนุญาตให้รัฐจัดสรรเงินทุนจำนวนมากเข้าสู่แหล่งพลังงานแบบดั้งเดิม.

สำหรับประเทศไทยและเศรษฐกิจอื่นๆ ในเอเชียแปซิฟิก ตัวอย่างจากเม็กซิโกนี้ชี้ให้เห็นถึงภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่คล้ายคลึงกัน หลายประเทศในภูมิภาคเผชิญกับความจำเป็นสองประการในการตอบสนองความต้องการพลังงานที่เพิ่มขึ้น—บ่อยครั้งผ่านโครงสร้างพื้นฐานเชื้อเพลิงฟอสซิลที่มีอยู่—ในขณะที่ต้องจัดการกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศไปพร้อมกัน นักวิเคราะห์โครงสร้างชี้ว่าแรงกระตุ้นที่จะรักษาการควบคุมภาคส่วนเชิงกลยุทธ์ เช่น พลังงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเผชิญกับแรงกดดันทางเศรษฐกิจหรือการพัฒนา มักจะเหนือกว่าแรงผลักดันสำหรับการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงและทันทีไปสู่พลังงานหมุนเวียน คำถามสำหรับรัฐจึงไม่ใช่แค่ *ว่าจะเปลี่ยนผ่านหรือไม่* แต่เป็น *อย่างไรและด้วยความเร็วเท่าใด*—การตัดสินใจเหล่านี้มักถูกกำหนดโดยวิสาหกิจของรัฐที่มีอยู่ การจัดสรรทรัพยากรของประเทศ และวงจรการเลือกตั้งในทันที.

ข้อโต้แย้ง ซึ่งมักจะถูกหยิบยกโดยผู้สนับสนุนการลดการปล่อยคาร์บอนอย่างรวดเร็ว ชี้ให้เห็นว่าการลงทุนอย่างต่อเนื่องในเชื้อเพลิงฟอสซิลในงบประมาณด้านสภาพอากาศนั้นบ่อนทำลายวัตถุประสงค์ของงบประมาณดังกล่าว พวกเขายืนยันว่าเงินทุนใดๆ ที่มุ่งเป้าไปที่เชื้อเพลิงฟอสซิล ไม่ว่านโยบายด้านสภาพอากาศโดยรวมจะเป็นอย่างไรก็ตาม ถือเป็นโอกาสที่พลาดไปในการเร่งการเปลี่ยนผ่านไปสู่แหล่งพลังงานหมุนเวียนและการคงโครงสร้างพื้นฐานที่ปล่อยคาร์บอนสูงไว้ มุมมองนี้เน้นย้ำถึงต้นทุนทางเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมระยะยาวของการชะลอการเปลี่ยนผ่าน.

อย่างไรก็ตาม งบประมาณของเม็กซิโกสะท้อนให้เห็นถึงแนวทางที่ปฏิบัติได้จริงมากขึ้น แม้จะถูกวิพากษ์วิจารณ์ ในการบริหารจัดการพลังงานที่นำโดยรัฐ การใช้จ่ายของรัฐบาลโดยตรงอย่างต่อเนื่องในเชื้อเพลิงฟอสซิล ตามที่นักวิจารณ์เน้นย้ำ หมายความว่ารัฐยังคงรักษาอำนาจในการตัดสินใจเหนือปัจจัยนำเข้าทางเศรษฐกิจที่สำคัญ รูปแบบนี้รับประกันว่ารัฐบาลกลางจะควบคุมจังหวะและลักษณะของการพัฒนาพลังงานของตน แทนที่จะปล่อยอิทธิพลนั้นให้กับกลไกตลาดหรือแรงกดดันระหว่างประเทศ ผลลัพธ์สำหรับเม็กซิโก และโดยขยายความไปถึงเศรษฐกิจที่เผชิญกับข้อจำกัดเชิงโครงสร้างที่คล้ายคลึงกัน จะขึ้นอยู่กับว่าแนวทางนี้สามารถพิสูจน์ได้ว่าให้ทั้งความมั่นคงทางพลังงานและความก้าวหน้าอย่างน่าเชื่อถือในเป้าหมายด้านสภาพอากาศได้หรือไม่ ซึ่งเป็นความตึงเครียดที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขโดยข้อเสนองบประมาณปัจจุบัน.

แหล่งที่มา

แชร์

จดหมายข่าว

แปซิฟิก เดลี

บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก