Skip to content
เอเชีย-แปซิฟิกแปซิฟิก มุมมอง

การพัฒนาแฮนด์บอลในประเทศหมู่เกาะแปซิฟิก: สัญญาณของแรงจูงใจที่กว้างกว่า

การแข่งขันแฮนด์บอลหญิงชิงแชมป์โอเชียเนียครั้งแรก เผยให้เห็นมากกว่าแค่ความทะเยอทะยานด้านกีฬา แต่สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงลำดับความสำคัญของการมีส่วนร่วมในระดับภูมิภาค

โดย Wan Jia Huiนักเขียนข่าวธุรกิจภูมิภาคอ่าน 3 นาที0
แชร์
Handball Development in Pacific Nations: A Signal for Broader Incentives

การแข่งขันแฮนด์บอลหญิงชิงแชมป์โอเชียเนียครั้งแรกที่เพิ่งสิ้นสุดลง แสดงให้เห็นข้อมูลที่เฉพาะเจาะจง: ฟิจิคว้าอันดับที่ห้า โดยเอาชนะหมู่เกาะคุก 17-15 และคิริบาส 37-16 ผลลัพธ์เหล่านี้ทำให้ผู้อำนวยการการแข่งขัน เดวิด ไอร์แลนด์ ซึ่งเป็นประธานแฮนด์บอลนิวซีแลนด์ด้วย กล่าวว่า ฟิจิ หมู่เกาะคุก และคิริบาส กำลังอยู่บน 'เส้นทางที่ถูกต้อง' ในกีฬาชนิดนี้ การประเมินนี้เกิดขึ้นหลังจากการแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกของฟิจิ ซึ่งตามหลังความพ่ายแพ้ 41-10 ให้กับตาฮิติ และ 49-8 ให้กับออสเตรเลีย ซึ่งเป็นผู้ชนะในท้ายที่สุด

แม้ว่าคะแนนจะสะท้อนถึงการพัฒนาในระยะเริ่มต้น แต่โครงสร้างแรงจูงใจที่ควบคุมการแข่งขันชิงแชมป์ระดับภูมิภาคครั้งแรกนี้ควรได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด การสนับสนุนการพัฒนากีฬาอย่างชัดเจนในประเทศหมู่เกาะแปซิฟิกขนาดเล็ก ซึ่งเห็นได้จากการเข้าร่วมของฟิจิ หมู่เกาะคุก และคิริบาส ในการแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกของพวกเขา แสดงให้เห็นถึงการลงทุนที่กว้างขึ้นในด้านอำนาจอ่อนและสายสัมพันธ์ทางการทูตในภูมิภาค การแข่งขันเหล่านี้ แม้จะดูเหมือนเกี่ยวกับกีฬา แต่ทำหน้าที่เป็นเวทีสำหรับการมีส่วนร่วมระหว่างประเทศและการจัดสรรทรัพยากร

ในอดีต แปซิฟิกถูกมองผ่านเลนส์ของการแข่งขันทางภูมิรัฐศาสตร์ที่ใหญ่ขึ้น โดยมีผู้เล่นภายนอกหลายรายพยายามชิงอิทธิพล ตัวอย่างเช่น สหรัฐฯ ได้ให้การสนับสนุนโครงการเคเบิลแปซิฟิกใหม่เมื่อเร็วๆ นี้ ซึ่งเชื่อมโยงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานกับการแข่งขันทางภูมิรัฐศาสตร์โดยตรง อย่างไรก็ตาม โครงการริเริ่มด้านกีฬาเหล่านี้ดำเนินงานในอีกระดับหนึ่ง โดยส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและระหว่างประเทศโดยตรง ซึ่งช่วยเสริมเป้าหมายเชิงกลยุทธ์ที่ใหญ่ขึ้น คำถามไม่ได้อยู่ที่ความสำเร็จด้านกีฬาเพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลกระทบภายนอกที่เกิดจากกิจกรรมดังกล่าว

มุมมองอีกด้านหนึ่งอาจโต้แย้งว่ากิจกรรมกีฬาเหล่านี้มุ่งเน้นไปที่การพัฒนากีฬาและการมีส่วนร่วมของชุมชนเป็นหลัก โดยมีนัยยะทางภูมิรัฐศาสตร์เป็นรองหรือไม่ได้ตั้งใจ มุมมองนี้ได้รับการสนับสนุนจากคำกล่าวโดยตรงจากผู้อำนวยการการแข่งขันเกี่ยวกับ 'เส้นทางที่ถูกต้อง' สำหรับทีมเหล่านี้ ซึ่งบ่งชี้ถึงการมุ่งเน้นไปที่การเติบโตของกีฬาโดยธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม การตีความนี้มองข้ามการลงทุนด้านเงินทุนและการประสานงานด้านโลจิสติกส์ที่จำเป็นในการเป็นเจ้าภาพจัดงานดังกล่าว และเพื่อให้แน่ใจว่าหลายประเทศหมู่เกาะที่กระจัดกระจายทางภูมิศาสตร์สามารถเข้าร่วมได้ ค่าใช้จ่ายที่รับผิดชอบโดยหน่วยงานต่างๆ รวมถึงแฮนด์บอลนิวซีแลนด์ ชี้ให้เห็นถึงการคำนวณที่นอกเหนือจากผลตอบแทนด้านกีฬาในทันที แรงจูงใจที่กว้างขึ้นมักจะปรากฏในโครงการริเริ่ม 'อ่อน' ดังกล่าว สร้างความสัมพันธ์พื้นฐานที่สามารถรองรับความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการเมืองในอนาคตได้

สำหรับประเทศไทยและภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิกที่กว้างขึ้น การพัฒนาเหล่านี้บ่งชี้ถึงการกระจายกลยุทธ์การมีส่วนร่วมในแปซิฟิกอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าความเชื่อมโยงทางการค้าโดยตรงกับโครงการริเริ่มด้านกีฬาเหล่านี้อาจไม่ปรากฏชัดในทันที แต่รูปแบบของกิจกรรมระดับภูมิภาคที่เพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะผ่านโครงสร้างพื้นฐานหรือกีฬา จำเป็นต้องมีการประเมินกรอบการทูตและเศรษฐกิจที่มีอยู่ใหม่ ข้อจำกัดที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขคือความยั่งยืนในระยะยาวของการมีส่วนร่วมเหล่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อความกระตือรือร้นเริ่มต้นลดลงและจำเป็นต้องมีข้อผูกพันด้านทรัพยากรที่สำคัญมากขึ้น แนวโน้มในขณะนี้ขึ้นอยู่กับว่าเป้าหมายเชิงกลยุทธ์พื้นฐานสอดคล้องกับการลงทุนที่ยั่งยืนนอกเหนือจาก 'คำมั่นสัญญา' เริ่มต้นที่สังเกตเห็นหรือไม่

แหล่งที่มา

แชร์

จดหมายข่าว

แปซิฟิก เดลี

บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก