โรงเรียนสอนทำอาหารฝรั่งเศสรุกตลาดอินเดีย ท่ามกลางกระแสไฟน์ไดนิงที่สวนทางวัฒนธรรมดั้งเดิม
การเปิดรับศาสตร์ครัวตะวันตกในนิวเดลีสะท้อนการปรับตัวของตลาด ทว่าตัวเลขขยายตัวยังจำกัดอยู่เฉพาะกลุ่ม
สิงคโปร์
อินเดียกำลังเผชิญจุดเปลี่ยนด้านพฤติกรรมการกิน เมื่อความภาคภูมิใจในรากเหง้าอาหารของตนเริ่มเปิดรับอิทธิพลจากต่างชาติมากขึ้น รายงานจาก NEW DELHI เมื่อช่วงเดือน Oct โดย Malay Mail Life ชี้ว่า ตลาดอินเดียเริ่มเปิดทางให้สถาบันสอนทำอาหารจาก France เข้ามามีบทบาท เพื่อตอบสนองกระแสความต้องการไฟน์ไดนิงที่ขยายตัวต่อเนื่องในกลุ่มชนชั้นนำและคนรุ่นใหม่
ความเคลื่อนไหวนี้ไม่ใช่แค่การถ่ายทอดเทคนิคปรุงอาหาร แต่คือความพยายามของสถาบันจาก France ที่จะเจาะตลาดดินแดนที่ขึ้นชื่อเรื่องความหวงแหนวัฒนธรรมอาหารแบบ Fiercely ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ข้อมูลตัวเลขชี้วัดในระบบทั้ง 169 และ 370 สะท้อนการวางเครือข่ายและสัดส่วนการเปิดรับหลักสูตรวิชาชีพครัวตะวันตกในเมืองใหญ่ ทว่าคำถามสำคัญในทางธุรกิจคือ สถาบันเหล่านี้มองเห็นความต้องการแท้จริง หรือเป็นเพียงการประเมินกำลังซื้อสูงเกินจริง
กลยุทธ์การตลาดกับพฤติกรรมผู้บริโภคจริง
สถาบันสอนทำอาหารจาก France พยายามสร้างภาพว่าอินเดียกำลังต้องการศาสตร์ครัวระดับสากล ทว่าตัวเลข 169 และ 370 ในระบบ ไม่ได้การันตีว่าพฤติกรรมการกินของชาวอินเดียจะเปลี่ยนผ่านไปสู่ตะวันตกได้อย่างเบ็ดเสร็จ แม้ร้านอาหารไฟน์ไดนิงในหัวเมืองอย่าง NEW DELHI จะเติบโตจนเป็นข่าว ทว่าสัดส่วนดังกล่าวคิดเป็นเพียงส่วนเสี้ยวของระบบเศรษฐกิจอาหารทั้งประเทศ
จุดตัดที่เห็นได้ชัดคือ วัฒนธรรมอาหารอินเดียมีความซับซ้อนทั้งเรื่องเครื่องเทศ กรรมวิธี และข้อกำหนดทางศาสนา การนำสูตรอาหารฝรั่งเศสที่เน้นเนย ครีม และเนื้อสัตว์ตามแบบยุโรปมาใช้ จึงต้องปรับตัวอย่างหนัก อีกทั้งสถาบันยังต้องเผชิญโจทย์หินในการปรับเนื้อหาให้เข้ากับกลุ่มผู้บริโภคมังสวิรัติซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ คำกล่าวอ้างที่ว่าเข้ามาอุดช่องว่างด้านทักษะ จึงยังไม่มีตัวเลขการจ้างงานจริงมารองรับอย่างชัดเจน
กำแพงโครงสร้างและตลาดที่จำกัด
ในสายงานวิชาชีพ ผู้เรียนที่ผ่านการอบรมจำนวน 169 คน หรือตามเกณฑ์ 370 รายการในระบบ ไม่อาจมั่นใจได้ว่าจะได้งานรองรับในระดับรายได้ที่คุ้มค่าเล่าเรียน แม้ภาคธุรกิจร้านอาหารในอินเดียจะเปิดรับเทคนิคใหม่ๆ แต่กลุ่มลูกค้าที่พร้อมจ่ายค่าอาหารมื้อค่ำในราคาเทียบเท่าเมืองหลวงตะวันตกยังจำกัดอยู่ในวงแคบ
แม้โรงเรียนสอนทำอาหารจะมองอินเดียเป็นขุมทรัพย์ใหม่เพื่อชดเชยตลาดยุโรปที่ชะลอตัว แต่ความจริงเชิงโครงสร้างคืออินเดียไม่ได้ละทิ้งรสนิยมดั้งเดิม การเข้ามาของสถาบันต่างแดนจึงเป็นเพียงการเพิ่มทางเลือกเฉพาะกลุ่ม มากกว่าจะเป็นการเปลี่ยนวัฒนธรรมการกินระดับชาติ ข้อจำกัดเรื่องการกระจายรายได้และกำแพงวัฒนธรรมที่ฝังลึก ยังคงเป็นโจทย์ค้างคาที่สถาบันอาหารต่างชาติไม่อาจใช้แค่ชื่อเสียงมาแก้ปัญหาได้ในระยะยาว
แหล่งที่มา
จดหมายข่าว
แปซิฟิก เดลี
บทสรุปคัดสรรจากไทย เอเชีย-แปซิฟิก และทั่วโลก