กลุ่มเล็ก ๆ ของวิศวกรสุขาภิบาล กับความท้าทายระดับภูมิภาคที่ใหญ่หลวง

ผลการสอบใบอนุญาตวิศวกรสุขาภิบาลระบบคอมพิวเตอร์ประจำเดือนสิงหาคม 2569 ซึ่งดำเนินการโดย Professional Regulation Commission ในฟิลิปปินส์ มีผู้สอบผ่าน 102 คนจากผู้เข้าสอบ 141 คน แม้ว่าจุดสนใจในทันทีคือความสำเร็จส่วนบุคคลของผู้เชี่ยวชาญใหม่เหล่านี้ แต่นักยุทธศาสตร์ระดับภูมิภาคกลับเห็นรูปแบบของการลงทุนที่ไม่เพียงพออย่างต่อเนื่องในทรัพยากรบุคคลที่จำเป็นในการรับมือกับความท้าทายด้านสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อมที่ทวีความรุนแรงขึ้นทั่วเอเชียแปซิฟิก

การสอบซึ่งจัดขึ้นในเขต NCR, บากีโอ, เซบู, โรซาเลส และตูกูเการ์ มีจำนวนผู้สอบผ่านที่ชัดเจนเมื่อเทียบกับผู้เข้าสอบทั้งหมด ตัวเลขนี้แม้จะบ่งบอกถึงการผ่านคุณสมบัติสำหรับหน่วยงานออกใบอนุญาตวิชาชีพ แต่ก็แสดงถึงการเพิ่มจำนวนวิศวกรที่มีคุณสมบัติในแต่ละปีอย่างจำกัด สำหรับภูมิภาคที่เผชิญกับการขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็วและแรงกดดันจากสภาพอากาศที่ส่งผลกระทบต่อระบบน้ำและสุขาภิบาล ในเดือนสิงหาคม 2567 มีการประกาศผลการสอบที่คล้ายกัน ตามด้วยอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ 2568 ความสม่ำเสมอของการสอบเหล่านี้ตอกย้ำถึงความพยายามอย่างต่อเนื่องมากกว่าการตอบสนองต่อวิกฤต ในการเสริมสร้างบุคลากรวิศวกร

อย่างไรก็ตาม ความต้องการความเชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมสุขาภิบาลในระดับภูมิภาคยังคงสูงกว่าปริมาณที่เพิ่มขึ้นในแต่ละปีอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มักประสบผลกระทบโดยตรงจากโครงสร้างพื้นฐานด้านสุขาภิบาลที่ไม่เพียงพอ ตั้งแต่วิกฤตสุขภาพของประชาชนไปจนถึงความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลกระทบต่อชุมชนชายฝั่ง คำถามที่ว่าชายฝั่งใดรับผิดชอบต่อนโยบายที่เขียนขึ้นในแผ่นดินใหญ่จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในที่นี้ นโยบายถูกร่างขึ้นในเมืองหลวง แต่ผลกระทบจากขีดความสามารถด้านสุขาภิบาลที่ไม่เพียงพอจะส่งผลกระทบอย่างไม่สมส่วนต่อพื้นที่ปลายน้ำและเขตชายฝั่ง ซึ่งการปล่อยน้ำทิ้งส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศทางทะเลและการดำรงชีวิตจากการประมง

ความท้าทายไม่ใช่แค่เรื่องจำนวนวิศวกรเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการบูรณาการความเชี่ยวชาญของพวกเขาเข้ากับกลยุทธ์การพัฒนาประเทศและภูมิภาคที่กว้างขึ้น การมีวิศวกร 102 คนที่ผ่านการรับรองโดย Engr. Robert S. Licup, ประธาน; Engr. Anthony Jerome M. Lara และ Engr. Graciano B. Calayan, Jr. สมาชิกของคณะกรรมการวิศวกรรมสุขาภิบาล เป็นการเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยต่อกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ การเพิ่มขึ้นอย่างจำกัดของมืออาชีพที่ได้รับการรับรองนี้แตกต่างจากความต้องการที่ครอบคลุมและเร่งด่วนสำหรับโครงการบริหารจัดการน้ำบำบัดของเสีย และโครงสร้างพื้นฐานด้านสาธารณสุขที่แข็งแกร่งทั่วทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เป็นหมู่เกาะและแผ่นดินใหญ่

มุมมองทางเลือกอาจแย้งว่าการเพิ่มจำนวนบุคลากรที่มีใบอนุญาตอย่างสม่ำเสมอ เช่นที่แสดงโดย Professional Regulation Commission บ่งชี้ถึงความพยายามอย่างต่อเนื่องและตั้งใจที่จะสร้างขีดความสามารถ ความพยายามที่ยั่งยืนนี้ในการสอบหลายครั้ง บ่งชี้ถึงความมุ่งมั่นพื้นฐานในการตอบสนองความต้องการระยะยาวมากกว่าการตระหนักถึงเหตุฉุกเฉินอย่างกะทันหัน มุมมองนี้ยอมรับลักษณะที่ต่อเนื่องของการสร้างขีดความสามารถ อย่างไรก็ตาม อัตราการสะสมของทักษะที่สำคัญเหล่านี้ที่เชื่องช้ามักไม่สามารถตามทันการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมที่เร่งตัวขึ้นและอัตราการเติบโตของประชากรที่สังเกตได้ในระดับภูมิภาค

อัตราการรับรองวิศวกรสุขาภิบาลในปัจจุบันในฟิลิปปินส์ แม้ว่าจะให้ทักษะที่จำเป็น แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงความเปราะบางเชิงโครงสร้างโดยรวมของภูมิภาคโดยพื้นฐาน ประเด็นไม่ได้อยู่ที่คุณภาพของวิศวกรใหม่ แต่อยู่ที่ปริมาณที่จำเป็นเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระดับภูมิภาคที่มีนัยสำคัญ วิศวกรใหม่ 102 คนแต่ละคนจะนำไปสู่โครงการแต่ละโครงการ แต่ความท้าทายเชิงระบบของโครงสร้างพื้นฐานด้านสุขาภิบาลที่ไม่เพียงพอทั่วเอเชียแปซิฟิกยังคงเป็นข้อจำกัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับประชากรชายฝั่งที่เปราะบางที่สุด