แกนกลางที่กำลังเปลี่ยน: โครงการรถไฟฟ้าของโฮจิมินห์เพื่อความเป็นผู้นำการบินในภูมิภาค

แผนการก่อสร้างรถไฟฟ้าเชื่อมสนามบินเตินเซินเญิ้ตและลองแทงของนครโฮจิมินห์ ซึ่งมีงบประมาณ 26 ล้านล้านดอง (1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับการจัดซื้อที่ดิน บ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงเชิงกลยุทธ์ในการพัฒนาเมืองและภูมิภาคของเวียดนาม การลงทุนนี้ ซึ่งรายงานเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2026 จะสร้างเส้นทางรถไฟฟ้า 23 กิโลเมตรเชื่อมระหว่างเตินเซินเญิ้ตและฟู้หืว ไปยังลองแทง โดยต่อยอดจากการประกาศก่อนหน้านี้ เช่น การเริ่มก่อสร้างรถไฟฟ้าจากนครโฮจิมินห์ไปยังสนามบินลองแทง ซึ่งมีกำหนดเริ่มก่อนวันที่ 2 กรกฎาคม และการอนุมัติถนนมูลค่า 175 ล้านดอลลาร์เพื่อรองรับสนามบินลองแทงซึ่งใกล้จะเปิดให้บริการ

ในอดีต เมืองต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้ใช้ประโยชน์จากศูนย์กลางการบินที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นจุดเชื่อมต่อระดับภูมิภาค การเคลื่อนไหวของนครโฮจิมินห์ในปัจจุบันสอดคล้องกับรูปแบบนี้ โดยการสร้างระบบสนามบินคู่ที่ออกแบบมาเพื่อเพิ่มขีดความสามารถและปริมาณผู้โดยสาร การลงทุนในการเชื่อมต่อสนามบินเหล่านี้บ่งบอกถึงวิสัยทัศน์ระยะยาวในการยกระดับบทบาทของเมืองในฐานะประตูสู่เอเชียแปซิฟิกที่กว้างขึ้น เพื่อแข่งขันโดยตรงกับการจราจรขนส่งที่อาจผ่านศูนย์กลางระดับภูมิภาคที่มีอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม นโยบายนี้ แม้จะเป็นประโยชน์อย่างชัดเจนต่อการขนส่งและเศรษฐกิจภายในของนครโฮจิมินห์ แต่ก็ต้องใช้จ่ายจำนวนมาก เงิน 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐที่จัดสรรไว้สำหรับค่าชดเชยที่ดินสำหรับรถไฟฟ้าเพียง 23 กิโลเมตร เป็นภาระผูกพันสาธารณะที่สำคัญ ซึ่งบ่งชี้ถึงการจัดลำดับความสำคัญของการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่อาจดึงทรัพยากรจากภาคส่วนหรือภูมิภาคอื่น ๆ ภายในเวียดนาม สร้างความขัดแย้งภายใน

สำหรับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกในวงกว้าง ผลที่ตามมาคือการประเมินเส้นทางเดินอากาศที่จัดตั้งขึ้นใหม่ เศรษฐกิจชายฝั่งที่พึ่งพาการเดินทางทางอากาศและโครงสร้างพื้นฐานสนามบินที่จัดตั้งขึ้นในฐานะจุดเปลี่ยนผ่านสำคัญในภูมิภาค กำลังเผชิญหน้ากับคู่แข่งที่ลงทุนอย่างแข็งขันในโครงสร้างพื้นฐานที่คล้ายกัน สิ่งนี้อาจเบี่ยงเบนส่วนหนึ่งของการจราจรทางไกลและระดับภูมิภาค ส่งผลกระทบต่อรายได้และอิทธิพลในภูมิภาค แม้ว่าอาจมีการโต้แย้งว่าการเชื่อมต่อที่เพิ่มขึ้นเป็นประโยชน์ต่อทุกฝ่าย แต่โครงการโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ เช่น รถไฟฟ้าของโฮจิมินห์ มักมีเป้าหมายเพื่อช่วงชิงส่วนแบ่งการตลาด

คำถามสำคัญที่ยังคงอยู่คือ การลงทุนจำนวนมากในการเชื่อมโยงในเมืองจะนำไปสู่แรงดึงดูดระดับภูมิภาคที่ต้องการได้หรือไม่ ความสำเร็จของกลยุทธ์นี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเพียงแค่การเชื่อมโยงทางกายภาพเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความสามารถในการรวมศูนย์กลางเหล่านี้เข้ากับเครือข่ายการบินระดับภูมิภาคที่มีการแข่งขัน เงินทุนที่มุ่งเน้นการพัฒนาในประเทศสำหรับรถไฟฟ้าสายนี้อาจถูกมองว่าเป็นการเล่นในระดับภูมิภาค แต่ผลกระทบที่แท้จริงต่อเศรษฐกิจชายฝั่งอื่น ๆ ในเอเชียแปซิฟิกจะวัดได้จากการเปลี่ยนแปลงปริมาณผู้โดยสารและการเคลื่อนย้ายสินค้าในทศวรรษข้างหน้า ต้นทุนของความทะเยอทะยานนี้ ทั้งทางการเงินและเชิงกลยุทธ์ จำเป็นต้องมีการสังเกตอย่างต่อเนื่อง